تأثیر سهم بری نیروی کار (شراکت در سود) بر رشد و ثبات اقتصادی (با تکیه بر مبانی اقتصاد اسلامی)

نظام های حقوق و دستمزد به جهت تأثیر گذاری در عرضه و بهره وری و از طرفی بر تقاضا و ترکیب تقاضای اقتصاد، حائز اهمیت فراوان می باشند. از این جهت، سیستم های دستمزدی می بایست متناسب با آموزه های دین مبین اسلام و همچنین شرایط اقتصادی جامعه باشند؛ لذا باید به دنبال چهارچوب های منطقی یک نظام حقوق و دستمزد عادلانه، به منظور نیل به یک جامعه عادلانه و اسلامی در سطح خرد و کلان و همچنین حل مشکلات اقتصادی عمده از جمله رکود تورمی، بود. با ملاحظه در برخی روایات اسلامی در خواهیم یافت که معمولاً اسلام به افراد توصیه نموده است که برای خود کار کنند و از مزدوری بپرهیزند. اما، در عصر کنونی با وجود بنگاه های عظیم اقتصادی و در نتیجه عدم امکان این که همگان برای خود کار کنند، آیا می توان نظام پرداختی ای را جایگزین نظام پرداخت ثابت نمود که به نظر اسلام نزدیک تر باشد؟ ما با تحلیل مبانی سهم بری نیروی کار در نظام اقتصادی اسلام و آثار اقتصادی نظام پرداخت بر اساس سود (شراکت در سود) و نحوه عملکرد آن در شرایط گوناگون اقتصادی، سعی نمودیم نشان دهیم نظام پرداخت شراکتی توانایی بیشتری در تأمین دیدگاه اسلام، نسبت به نظام پرداخت ثابت، را داراست.