مقایسه تاثیر یادگیری مشارکتی ونقشه مفهومی بر انگیزش وپیشرفت تحصیلی دانش آموزان

یادگیری مشارکتی یکی از روش های آموزشی یادگیرنده محور است.که فرایند یادگیری فراگیران را تسهیل می کند بنابراین هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر بخشی آموزش به شیوه یادگیری مشارکتی و آموزش به شیوه نقشه مفهومی (فردی – گروهی ) بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر سال اول مقطع دبیرستان شهرستان همدان بود روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون -پس آزمون با گروه کنترل بود، جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه اول دبیرستان در مدارس دولتی روزانه ناحیه 2 شهرستان همدان می باشد که در سال 92-1391مشغول تحصیل بودند نمونه آماری تعداد 80 نفر از دانش آموزان می باشد که با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تصادفی انتخاب شدند و به 20 نفر از دانش آموزان آموزش به شیوه یادگیر ی مشارکتی، به 20 نفر از دانش آموزان آموزش به شیوه نقشه مفهومی فردی و20 نفر از دانش آموزان آموزش به شیوه نقشه مفهومی گروهی داده شد و20 نفر به عنوان گروه کنترل بودند. ابزارپژوهش: پرسشنامه ا نگیزش تحصیلی مک اینرنی آزمون پیشرفت تحصیلی درس مطا لعات اجتماعی محقق ساخته بود جهت تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس یک متغیره، آزمون بن فرونی و تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده شده است. یافته ها نشان داد تفاوت معنی داری بین آموزش به شیوه یادگیری مشارکتی و نقشه مفهومی (فردی وگروهی) برانگیزش و پیشرفت تحصیلی وجود دارد. آموزش با روش یادگیری مشارکتی و آموزش با شیوه نقشه مفهومی گروهی و نقشه مفهومی فردی در گروه آزمایش به طور معنی داری باعث افزایش انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان شده است (001/0p<). همچنین اثربخشی آموزش با شیوه یادگیری مشارکتی و آموزش به شیوه نقشه مفهومی گروهی بر انگیزش و پیشرفت تحصیلی از آموزش با شیوه نقشه مفهومی فردی و روش سنتی بهتر بود(001/0p<). نتیجه گیری: کاربرد نتایج این پژوهش ها برای دست اندرکاران آموزش این است که به منظور افزایش انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، باید به نقش عوامل انگیزشی آموزش به شیوه یادگیری مشارکتی و آموزش به روش نقشه مفهومی گروهی و فردی توجه نمایند.