تأثیر آموزش مدیریت والدین بر سلامت عمومی مادران دارای کودکان با اختلال فزون جنبشی - کاستی توجه

چکیده تأثیر برنامه آموزش مدیریت والدین بر سلامت عمومی مادران دارای کودکان اختلال فزون جنبشی ـ کاستی توجه دانش آموزان مبتلا پایه های اول تا پنجم مقطع ابتدایی مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور با استفاده از پژوهش نیمه آزمایشی (طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل) 40 نفر از والدین دانش آموزان دختر و پسر با اختلال نارسایی فزون جنبشی ـ کاستی توجه مقطع ابتدایی (20 دختر و 20 پسر از پایه های اول تا پنجم) پس از گزینش و همتاسازی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار داده شدند. به منظور نمونه گیری از جامعه پژوهشی از روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای استفاده گردید. از میان مناطق بیست گانه استان تهران منطقه 14 و از میان مدارس منطقه 14، دانش آموزان با اختلال فزون جنبشی – کاستی توجه و در نهایت والدین آنها انتخاب شدند. از مقیاس کانرز (فرم معلم) به عنوان غربال گری، اولیه و جهت تشخیص اختلال از پرسشنامه مرضی (csi-4) فرم والدین استفاده گردید و سپس مادران دانش آموزان پرسشنامه سلامت عمری را تکمیل نمودند. آموزش والدین (در گروه آزمایش) به مدت 9 جلسه براساس مدل پیشنهادی بارکلی به همان میزان والدین گروه کنترل تحت یک برنامه آموزشی غیرمرتبط قرار گرفتند. داده های بدست آمده از طریق روش تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. حاصل پژوهش نشان داد برنامه آموزش مدیریت والدین به افزایش سطح سلامت عمومی مادران در حوره استرس منجر گردید همچنین بین والدین دختران و پسران دارای کودکان درای اختلال فزون جنبشی و کاستی توجه از لحاظ اثرگذاری برنامه آموزش مدیریت والدین بر سلامت عمومی آنان تفاوت معناداری وجود نداشت. در نهایت یافته های پژوهش نشان داد که برنامه آموزش مدیریت والدین بر سلامت عمومی مادران موثر بوده و منجر به افزایش وضعیت عمومی مادران شده است.