رسانندگی تونلی در اتصال گرافینی نرمال- نارسانا- ابرسانا با ساختار قرص کاربینو

گرافین یک ساختار دو بعدی تک لایه از اتم های کربن است که در آرایش لانه زنبوری چیده شده اند. حامل های بار در این ساختار به صورت فرمیون های دیراک بدون جرم رفتار می کنند و اثرات جالب توجهی مانند پارادوکس کلاین و رفتار شبه پخشی از خود نشان می دهند. یک لایه از گرافین که در تماس با ابررسانا است به واسطه اثر مجاورت دارای خاصیت ابررسانایی می شود. بازتاب آندریف در گرافین به دو شکل معمولی و ویژه صورت می گیرد که از ساختار خاص گرافین نتیجه می شود. ما ‎در این پایان نامه ‎یک اتصال گرافینی نرمال - نارسانا - ابررسانا با ساختار قرص کاربینو در نظر می گیریم و رسانندگی را در این ساختار مورد مطالعه قرار می دهیم. با حل معادله ی دیراک – بوگولیوبوف- دژن در اتصال مورد نظر و استفاده از روش پراکندگی، ضرایب عبور و انعکاس را به دست آورده و در نتیجه رسانندگی را بر حسب ارتفاع سد پتانسیل محاسبه می کنیم. نتایج حاصل نشان می دهد که رسانندگی همانند ساختارهای تخت بر حسب شدت سد پتانسیل با تناوب ? نوسان می کند. اما تشدید رسانندگی در ساختار قرص کاربینو نسبت به ساختار تخت، دارای اختلاف فاز ?/2است.