تحلیل دینامیکی سازه های فضاکاری به کمک تقارن دورانی

سازه های فضا کار به دلیل داشتن گره و المان زیاد در زمره سازه های بزرگ مقیاس می باشند و برای تحلیل آنها به روش معمول نیاز به داشن کامپیوتر هایی با حافظه و سرعت زیاد خواهد بود. سازه های بزرگ مقیاس سازه هایی هستند که تعداد المان و گره مدل تحلیلی آنها به قدری زیاد می باشد که تحلیل موثر آنها روش های خاصی را ضروری می سازد. برای تحلیل بهینه این نوع سازه ها از پردازش موازی استفاده می شود به این منظور ابتدا سازه مفروض به چند زیر سازه افراز شده و هر زیر سازه به یک پدازشگر نگاشته می شود تا تحلیل در پردازشگر ها تا حد امکان به طور همزمان اجام بگیرد نتجیه کلی تحلیل توسط پردازنده مادر تعیین می گردد در صورتیکه به امکانات پردازش موازش دسترسی نداشته باشیم می توان از پردازش ترتیبی تحلیل استفاده نمود و نتیجه کلی را برای کل سازه بدست آورد. هدف کلی پایان نامه حاضر ارایه روشی برای تعیین مقادیر ویژه و بردارهای ویژه سازه های بزرگ مقیاس فضا کار عموما گنبدها به کمک تقارن محوری می باشد روشهای متنوعی برای ارضا هدف فوق ارایه شده است روش استفاده شده در این پایان نامه روش ارایه شده توسط thomas می باشد به نام روش قیدهای موهومی ابتدا سازه متقارن دورانی به تعداد ممکن زیر سازه مشابه تقسیم می شود به کمک روش مذکور معادلات یک زیر سازه پس از اعمال قیدهای موهومی به آن تشکیل شده و حل می گردد با حل معادله فوق به تعداد لازم برای یک زیرسازه تمامی مقادیر ویژه و بردارهای ویژه کل سازه بطور دقیق محاسبه می گردد.