تعیین کارایی مصرف انرژی در تولید محصول خیار واحدهای گلخانه ای شهرستان خاش با استفاده از مدل پویای تحلیل پوششی داده ها و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی

افزایش در کارآیی مصرف انرژی در کشت های گلخانه ای یکی از مهمترین بخش های مطالعات انرژی در کشاورزی بوده و هر گونه موفقیتی در زمینه افزایش کارآیی مصرف انرژی در کشت های گلخانه ای، می تواند باعث استفاده بهینه از منابع با ارزش انرژی گردد. در این تحقیق کارایی مصرف انرژی گلخانه های خیار شهرستان خاش با استفاده از مدل پویای تحلیل پوششی داده ها برآورد شده است، جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه استفاده شد و اطلاعات 151 واحد از بین گلخانه داران شهرستان خاش و برای سه سال 1389، 1390 و 1391 مورد مطالعه قرار گرفته است، نتایج نشان داده است که سال 1389 با 32% و سال 1390 با 90% به ترتیب پائین ترین و بالاترین مقدار متوسط کارایی فنی با بازده ثابت نسبت به مقیاس را داشته اند، کارایی فنی با بازده متغیر نسبت به مقیاس در سه سال نامبرده به ترتیب برابر شده است با 88%، 96% و 94%، کارایی مقیاس در سال 1389 برابر شده است با 36% در سال 1390، 93% و در سال 1391، 85% بدست آمده است، میانگین کارایی تخصیصی نیز در این سه سال به ترتیب برابر شده با 37%، 56% و 47% و کارایی اقتصادی 41%، 55% و 33% به دست آمده است که سال 1390بالاترین مقدار را و سال 1391 پائین ترین مقدار کارایی اقتصادی و تخصیصی را دارا هستند، به طور کلی می توان گفت واحدهای گلخانه ای در سال 1390از وضعیت بهتری برخوردار بوده اند، پس از تعیین مقادیر کارایی با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی گلخانه های کارا برای هر سه سال رتبه بندی و نتایج نشان دادند گلخانه های شماره ی 80 و 17در سال 1389، گلخانه های شماره ی 17، 19، 70 و 80 در سال 1390 و گلخانه های شماره ی 1 و 10در سال 1391 کاراترین گلخانه ها بوده اند.