استفاده از مدل آزمایشگاهی جهت تجزیه و تحلیل شرایط مختلف برداشت آب شیرین در محیط متخلخل بر کنترل بالا آمدگی مخروطی آب شور زیر یک چاه پمپاژ

تداخل آب شور و آب شیرین، یکی از موارد آلودگی منابع آب شیرین زیرزمینی است. پدیده بالا آمدگی مخروطی (upconing) آب شور زیر چاه ها مرحله ای از تداخل آب شور و آب شیرین است. در پژوهش حاضر با استفاده از یک مدل آزمایشگاهی سه بعدی برمبنای جعبه ماسه، پدیده بالاآمدگی مخروطی شبیه سازی گردید و جهت بررسی تاثیر شرایط مختلف برداشت آب شیرین در پدیده فوق، محل قرارگیری فیلتر، ارتفاع فیلتر و قطر چاه مورد بررسی قرار گرفت. براساس تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از نمونه برداری ها در ارتفاعd/3 از سطح مشترک آب شور و شیرین تا زیر چاه پمپاژ به ازای دبی ثابت ml/min457 و چگالی kg/m3 1025 مشاهده می شود میزان هدایت الکتریکی(میلی زیمنس بر ثانیه) هر سه حالت قرارگیری فیلتر (3، 6 و 9 سانتی متر بالاتر از کف چاه پمپاژ) در شروع آزمایش یکسان و در دقیقه 180 و 360، آزمایش مربوط به فیلتر 3 سانتی متر بالاتر از کف چاه، 22% و 2.1% درصد نسبت به حالت، فیلتر 6 سانتی متر بالاتر از کف چاه و 97% و 3.2% درصد نسبت به حالت فیلتر در 9 سانتی متر بالاتر از کف چاه پمپاژ افزایش داشته است. همچنین با کاهش ارتفاع فیلتر بالاآمدگی مخروطی آب شور بیشتر شده است و با افزایش قطر چاه شاهد افزایش هدایت الکتریکی در ارتفاع یاد شده و درنتیجه کاهش پدیده فوق خواهیم بود. پیشنهاد می گردد در سواحل، جزایر و مناطق کویری جهت کنترل بالاآمدگی مخروطی، فیلتر چاه در بالاترین فاصله از کف چاه و با ارتفاع کم در نظر گرفته شود. همچنین قطر چاه نیز نباید زیاد بزرگ انتخاب گردد.