بررسی اثر آلائیدگی مغناطیسی بر روی نانوذرات zns در ماتریس pva

در این پایان نامه نانوذرات سولفید روی ابتدا در حضور عامل پوششی مرکپتوپروپیونیک (mpa) و سپس ماتریس پلیمری پلی وینیل الکل (pva) به روش هم رسوبی سنتز شده اند. در مرحله بعد نانوذرات تهیه شده در ماتریس pva با منیزیم و منگنز با درصدهای مختلف آلائیده شده و خواص ساختاری، اپتیکی و پیوندهای مولکولی آن با آنالیزهای پراش پرتو ایکس (xrd)، بیناب نمایی جذبی ماورا بنفش (uv-vis)، طیف سنجی فوتولومینسانس (pl)، تبدیل فوریه فروسرخ (ftir) و عنصر سنجی (eds) مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آنست که اندازه کریستالی نانوذرات سولفید روی با عامل پوششی mpa، 4/3 نانومتر و نانوذرات سولفید روی در بستر پلیمری pva، 8/3 نانومتر می باشد؛ لذا عامل پوششی mpa کنترل بیشتری روی اندازه ذرات داشته است. وجود آلائیدگی منیزیم و منگنز موجب کاهش اندازه کریستالی ذرات به ترتیب به 1/3 و 3/3 نانومتر شده است. همچنین افزودن آلائیدگی موجب کاهش اندازه گاف نواری و افزایش شدت قله های طیف pl شده است. طیف نمایی eds وجود منگنز و منیزیم را در نانوذرات تولید شده تائید می نماید.