اصل منع توسل به زور در اسلام و حقوق بین الملل چه شباهتی و چه تفاوت هایی دارد

با توجه به اینکه اصل منع توسل به زور در حقوق بین الملل معاصر، یکی از قواعد اساسی جامعه بین المللی است که به صورت قاعده آمره در آمده است، هدف این تحقیق، تبیین دیدگاه اسلام در این خصوص و گستره آن در یک بحث تطبیقی می باشد. و حاصل تحقیق آن است که قاعده اولیه در ارتباط مسلمین و دولتهای اسلامی با سایر دولتها و جمعیتها، صلح است، اما نه صلح منفی که مستلزم پذیرش ذلت یا دست برداشتن از ارزشها و آرمانها اسلامی باشد، بلکه «صلح مبتنی بر عدالت و دعوت». گستره این اصل و موارد استثنای آن، طبق همین معیار مشخص می شود و لذا با دولتهای متجاوز و ستمگر و نیز مزاحم با دعوت اسلامی و مانع ابلاغ پیام الهی برای ایجاد زمینه انتخاب آزادانه ایمان و کفر، نبرد می شود. بنابراین، حقوق اسلام و حقوق بین الملل معاصر، هم در کلیت اصل فوق و هم در گستره و موارد استثنای آن اختلاف نظر دارند و لکن روند کلی مقررات حقوق بین الملل معاصر، در برخی زمینه ها به سمت حقوق بین الملل اسلام است و این امر بیانگر برتری و فطری بودن این نظام حقوقی، علاوه بر تقدم آن می باشد.