بررسی زبان ادبی اشعار فارسی طاهره صفارزاده

طاهره صفارزاده یکی از چهره های علمی سرشناس ایران و از جمله شاعران پرکار ادبیات معاصر ایران و جهان است که آثار بسیاری در زمینه ادبیات فارسی و انگلیسی از خود به یادگار گذاشته است. یکی از این آثار برجسته، دیوان اشعار فارسی اوست که مشتمل بر سروده هایی به سبک سنتی و سپید است. سروده هایی که شاعر در آنها سعی کرده با به کار گیری شیوه های خاصی در شاعری، زبان سروده هایش را ادبی ساخته و از این راه زمینه تشخص سبکی و زبانی خود را در میان دیگر سراینده های معاصر و کهن ادب فارسی به دست آورد. در یک نگاه کلی شگردهای به کار گرفته شده از سوی شاعر را می توان در مواردی چون: آشنایی زدایی به ویژه آشنایی زدایی های سبکی، معنایی و نوشتاری؛ کاربرد آرایه های مهم ادبی چون تشبیه، استعاره، کنایه، تضاد، تکرار، تلمیح و...؛ نمادپردازی از راه آفرینش نمادهای نوین و نیز تغییر و دگردیسی در مفهوم نمادهای شناخته شده ادبی؛ مضمون پردازی با ایجاد تنوع در کاربرد مضامین ادبی؛ و در نهایت روایت گری و تصویر پردازی با تکیه بر جریان سیال ذهن و عنصر طنز و نیز ایجاد تصاویر ایماژیسم و سمبلیک خلاصه کرد.