اذن پدر در ازدواج از دیدگاه شیعه و حنفیه

دختری که در امر ازدواج قرار می گیرد در چند صورت تصور می شود: یا بالغه است یا صغیره. اگر بالغه باشد یا باکره است یا ثیبه. در صغیره نیز یا باکره است یا ثیبه. اگر دختر صغیره باشد باکره بودن یا ثیبه بودن در فقه اهل بیت(علیهم السلام) و مذهب حنفیه هیچ تاثیری ندارد.چرا که ملاک در مکتب اهل بیت(علیهم السلام) و مذهب حنفیه در صغیره، صغیره بودن دختر است،پس پدر بر دختر صغیره ولایت دارد. و اگر دختر بالغه و ثیبه باشد بنابر مذهب حنفیه هیچ اختلافی بر عدم ولایت پدر بر دختر وجود ندارد. ولی اگر دختر باکره رشیده باشد، در مکتب تشیع بین علماء اختلاف نظر وجود دارد.در این موضوع 9 تا نظریه در کتب فقهی شیعه ذکر شده است: 1- پدر بر دحتر بالغه و باکره ولایت مطلقا ندارد 2- پدر بر دحتر بالغه و باکره ولایت مطلقا دارد 3- پدر و دختر در ولایت مشترک هستند 4- در ولایت نکاح بین پدر و دختر تخییر است 5- پدر در عقد متعه ولایت دارد،دختر در عقد دائم 6- پدر در عقد دائم ولایت دارد،دختر در عقد متعه 7- پدر و دختر در ولایت نکاح مستقل هستند 8- پدر و دختر در ولایت نکاح مستقل هستند ولی انتخاب پدر بر انتخاب دختر مقدم است 9- هر دو بدون اذن دیگری می توانند عقد نکاح را بخوانند ولی پدر حق دارد عقد دختر را فسخ کند بنابر جمع ادله متعارضه و طریق احتیاط نظریه سوم(نظریه تشریک) به نظر صحیح می آید. اما اگر دختر رشیده،ثیبه باشد پدر در نزد شیعه ولایت ندارد. اگر دختر عاقله نباشد بنابر مکتب تشیع و مذهب حنفیه پدر بر دختر ولایت دارد. در این حکم بالغه و ثیبه بودن دختر هیچ تاثیری ندارد.