بررسی اثر افزایش تقاضای نهایی حامل های انرژی بر ارزش افزوده زیربخش های خدمات حمل و نقل در اقتصاد ایران با استفاده از جدول داده – ستانده

این مطالعه در پی بررسی اثر افزایش تقاضای نهایی حامل های انرژی بر ارزش افزوده ایجاد شده در زیر بخش های حمل و نقل و بالعکس می باشد. به طوری که تاثیر رشد تقاضای نهایی بخش انرژی بر رشد ارزش افزوده زیر بخش های حمل و نقل و تاثیر رشد تقاضای نهایی زیر بخش های حمل و نقل بر رشد ارزش افزوده بخش انرژی مورد بررسی قرار می گیرد. برای تعیین میزان تاثیر گذاری تقاضای نهایی در ارزش افزوده بخش های اقتصادی، از الگوی داده ستانده بر اساس مطالعات زایتسف (2000) استفاده شده است و منابع آماری تحقیق نیز از جدول داده ستانده سال 1384 بانک مرکزی تامین گردیده است. نتایج نشان می دهد از بین حامل های انرژی بخش بنزین و نفت سفید برای تامین نیاز های مستقیم و غیر مستقیم حمل و نقل به ترتیب بیشترین و کمترین عرضه را به این بخش انجام می دهند که از بین زیربخش های حمل و نقل ، بخش هوایی بیش از دیگر بخش های حمل و نقل برای تولید خدمات خود از بنزین مصرف می کند. نتایج مربوط به روابط بین تقاضای نهایی و ارزش افزوده نیز حاکی از آن است که با افزایش تقاضای نهایی هر یک از حامل های انرژی، بخش برق بیشترین تاثیر را بر ارزش افزوده ایجاد شده در حمل و نقل خواهد گذاشت و با افزایش تقاضای نهایی زیر بخش های حمل و نقل نیز ارزش افزوده بنزین بیش از دیگر حامل های انرژی افزایش پیدا خواهد کرد.