مقایسه عملکرد و پیچیدگی روشهای آشکارسازی وفقی چند مشترکه سیستمهای cdma در محیط های مخابرات سیار

یکی از مسائل اساسی مخابرات سیار مساله طیف گسترده می باشد که برای افزایش تعداد کاربران تحت پوشش ، کاربران را مجاز به استفاده از یک پهنای باند فرکانسی مشترک بصورت همزمان می نماید. یکی از روشهای طیف گسترده که بصورت وسیع مورد استفاده قرار می گیرد روش ds-cdma می باشد برای آشکارسازی سیگنال دریافتی در سیستم ds-cdma آشکارسازهای چندکاربره متعددی پیشنهاد شده است که در این میان آشکارساز mlse یک آشکارساز چندکاربره بهینه است و لیکن به علت اینکه پیچیدگی این آشکارساز با تعداد کاربران به صورت نمائی افزایش می یابد در عمل چندان قابل استفاده نمی باشد. بنابراین آشکارسازهای زیربهینه مطرح گردیدند که تفاوت این آشکارسازها در اطلاعات به کار برده شده، عملکرد و پیچیدگی محاسباتی آنها می باشد. آشکارسازهای چندکاربره وفقی نوعی از آشکارسازهای زیربهینه می باشد. آشکارساز mmse وفقی، آشکارساز ناهمبسته ساز وفقی و آشکارساز حذف تداخل کاهشی سه نمونه اصلی از این نوع آشکارسازها می باشند. این آشکارسازها عملکرد و ظرفیت سیستم ds-cdma را با کاهش دادن تداخل بین کاربران بهبود می بخشند. در این پژوهش به بررسی آشکارسازهای خطی چندکاربره وفقی و غیروفقی در سیستم ds-cdma پرداخته و عملکرد آنها را از جهت نرخ همگرائی، احتمال خطای بیت و پیچیدگی آشکارساز بوسیله شبیه سازی کامپیوتری بررسی می شود.