رابطه جو اخلاقی با بهزیستی روانشناختی، تعهد سازمانی، استرس شغلی و قصد ترک شغل: نقش تعدیل کننده خودارزشیابی های محوری و تبادل رهبر-عضو

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش¬های اخلاقی یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار بر نگرش¬ها و رفتارهای کارکنان در محیط کار است. این پژوهش با هدف بررسی رابطه جواخلاقی با بهزیستی روانشناختی، تعهد سازمانی، استرس شغلی و قصد ترک شغل با توجه به نقش تعدیل کننده خودارزشیابی های محوری و تبادل رهبر-عضو انجام شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان شرکت ملی نفت ایران تشکیل بود. شرکت کنندگان در پژوهش 300 نفر بودند که با استفاده از روش نمونه¬گیری تصادفی طبقه¬ای از جامعه مذکور انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های جواخلاقی، بهزیستی روانشناختی، تعهد سازمانی، استرس شغلی، قصد ترک شغل، خودارزشیابی محوری و تبادل رهبر-عضو بود. داده¬ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی تحلیل شدند. نتایج حاکی از وجود رابطه مثبت بین جو اخلاقی با بهزیستی روانشناختی، تعهد سازمانی، استرس شغلی و قصد ترک شغل بودند. همچنین، یافته¬های تحلیل رگرسیون تعدیلی، نقش تعدیل¬گر خودارزشیابی¬های محوری را در این روابط مورد تأیید قرار دادند، اما نقش تعدیل¬گر تبادل رهبر-عضو در روابط مذکور مورد حمایت قرار نگرفت. یافته¬های پژوهش حاضر نشان دادند که حاکم بودن جو اخلاقی در سازمان پیامدهای مهمی برای افراد و سازمان ها در پی دارد. بنابراین، سازمان¬ها می¬توانند با ایجاد چنین جوی در محیط کار پیامدهای مثبت فردی و سازمانی و در نتیجه افزایش بهره-وری سازمانی را به دنبال داشته باشند.