بررسی دعاهای صحیفه سجادیه با تاکید بر عناصر بلاغی

صحیفه سجادیه که به اخت القرآن و زبور آل محمد (ص) معروف است پس از قرآن کریم و نهج البلاغه بزرگ ترین گنجینه گران بهای حقایق و معارف الهی به شمار می رود. این کتاب اثر جاویدان امام سجاد(ع) است که در بر گیرنده 54 دعا در موضوعات مختلف عقیدتی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می باشد. آرایه های بلاغی، ابزار آراستن کلام و نیکو سخن گفتن است و از آن جایی که این کتاب از زبان امام معصوم (ع) بیان گردیده است از نمونه های بارز فصاحت و بلاغت عربی به شمار می رود. امام سجاد (ع) در دعاهای صحیفه سجادیه با به کارگیری این عناصر به خالصانه ترین و عمیق ترین نوع نیایش با خداوند هستی پرداخته است که در دل و جان خواننده عاشق تاثیر شگرف می گذارد. در این پایان نامه به بررسی آرایه های بلاغی موجود در دعاهای صحیفه سجادیه پرداخته شده است. روش گردآوری مطالب در این مجموعه به صورت «کتابخانه ای» بوده و آنچه از تحقیق و پژوهش در این پایان نامه به دست می آید این است که در غالب دعاهای صحیفه سجادیه بر استفاده از ذکر شریف صلوات بر محمد و آل محمد (ص) تاکید شده است و بیشتر جملات انشائیه که در صحیفه سجادیه به کار رفته است در معنای دعا می باشد.