بررسی سطح دانش خودآگاهانه گرامر در مدرسان زبان انگلیسی ایرانی مشغول به تدریس و مدرسان در حال آموزش

نظریه پردازی های اخیر در حوزه ی "دانش معلمان" زبان انگلیسی به طور ویژه بر روی نقش "زبان آگاهی" از دیدگاه معلمان تمرکز داشته اند. بنابراین، این باور کلی وجود دارد که دانش خودآگاهانه ی معلمان از لایه های مختلف زبان مقصد، با تفاسیر متعددی که از این دانش شده، می تواند نقش بسزایی را در ارتقا کیفیت تدریس زبان دوم ایفا کند. در این راستا، هدف این پژوهش بررسی سطح دانش خود آگاهانه ی گرامر در معلمان زبان انگلیسی مشغول به تدریس و همچنین معلمان در حال آموزش است. به علاوه، نتایج این مطالعه در ارتباط با دیگر جنبه های دانش معلمان زبان و حرفه ای کردن شغل تدریس زبان دوم نیز مورد بحث قرار می گیرند. برای تحقق این اهداف، دوآزمون بدون محدودیت زمانی "تشخیص صحیح بودن جمله ها از لحاظ دستوری" ((untimed grammaticality judgment test و همچنین "بررسی دانش فرا زبانی" (metalinguistic knowledge test ) به یکصد و سی نفر از معلمان ایرانی در حال تدریس و در حال آموزش داده شد. نتایج تحقیق نشان دادند که اگر چه در تمامی بخش های آزمون های گرفته شده، معلمان در حال تدریس عملکرد بهتری نسبت به معلمان در حال آموزش داشتند، اما سطح دانش گرامری در هر دو گروه مورد مطالعه بسیار پایین بود. به علاوه، نتایج بدست آمده حاکی از وجود رابطه هایی بین دانش در مورد زبان (knowledge about language) و دانش برقراری ارتباط ((knowledge of language بودند. در نهایت، مطالعه حاضر نشان داد که داشتن مدرک دانشگاهی مرتبط با رشته های زبان در مقایسه با میزان سال های تدریس می تواند نشان دهنده ی سطح بالاتری از دانش خودآگاهانه ی گرامر باشد. در قسمت های پایانی، راهکارهایی برای ارتقا سطح تربیت معلمان زبان انگلیسی ارائه می شوند.