تخمین تبخیرتعرق ماهانه بر مبنای اصلاح داده های دما در جنوب ایران

تبخیرتعرق از مهم ترین اجزاء چرخه هیدرولوژیکی است که تخمین درست آن در طراحی و مدیریت سیستم های آبیاری، مطالعات منابع آب و محاسبات نیاز آبی گیاه و . . . از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف اصلی این تحقیق تخمین تبخیرتعرق در سطح جنوب ایران با استفاده از اصلاح داده های دما می باشد. برای تخمین تبخیرتعرق پتانسیل گیاه مرجع روش های متعددی وجود دارد که متداول ترین آن معادله پنمن- مانتیت است. برای انجام این تحقیق از داده های هواشناسی 7 ایستگاه سینوپتیک در استان فارس شامل شیراز ، آباده ، فسا ، داراب ، لار ، زرقان و سد درودزن و 7 ایستگاه در اطراف این استان شامل بندر عباس ، بندر لنگه ، بوشهر ، شهر رضا ، سیرجان ، یاسوج و یزد تا پایان سال 2010 گردید. در هر ایستگاه ابتدا تبخیرتعرق تمام ماه های سال در کلیه سال های دارای آمار از روش پنمن-مانیت محاسبه شد ، پس از اصلاح داده های دما مقادیر تبخیرتعرق در هر ایستگاه و کلیه ما های سال از روش های اصلاح شده هارگریوز؛شکل جدید معادله هارگریوز برای جنوب ایران ؛ تورنت وایت و بلانی کریدل محاسبه گردید و نتایج با روش استاندارد پنمن-مانتیت مقایسه شد و روش مناسب تخمین تبخیرتعرق پس از اصلاح داده های دما در هر ماه سال و هر یک از ایستگاه های مورد مطالعه تعیین گردید. نتایج نشان داد که در مقیاس ماهانه و بررسی ایستگاهی معادلات اصلاح شده هارگریوز و شکل جدید معادله هارگریوز برای جنوب ایران مناسب تر از سایر معادله ها می باشند.