ارزیابی تکنیک عکس‏برداری رقومی در اندازه‏ گیری صفات مهم گیاهی در اکوسیستم‏ های خشک و نیمه ‏خشک

در سال‏های اخیر استفاده از دوربین‏های دیجیتال و نرم‏افزارهای پردازش تصاویر رقومی به سرعت در حال گسترش است. در این مطالعه امکان استفاده از تصاویر تهیه شده توسط پلات عکس‏برداری رقومی در اندازه‏گیری صفات مهم پوشش گیاهی شامل تراکم، فراوانی، غنا، تنوع، شاخص سطح برگ و امکان شناسایی گونه‏های گیاهی بررسی و نتایج آن با روش‏های سنتی و رایج مقایسه شد. سه سایت نمونه‏گیری در حسین‏آباد، باجگاه و صفاشهر در استان فارس انتخاب شد. داده‏های مورد نیاز در طول 3 ترانسکت 50 متری و در سطح 30 پلات 1 متر مربعی به روش سنتی برآورد گردید. به طور همزمان تصاویر رقومی واحدهای نمونه‏گیری تهیه شده و ویژگی‏های مهم پوشش گیاهی با استفاده از قابلیت‏های نرم‏افزار فتوشاپ (ver.cs6 photoshop)، پست (past ver.2.17) و متلب (matlab ver.2013) برآورد و محاسبه شدند. مقایسه و تجزیه و تحلیل آماری داده‏ها به کمک آزمون‏های t جفتی و کای اسکوایر و تحلیل رگرسیون خطی در محیط نرم‏افزار spss(ver.22) انجام شد. نتایج نشان داد که بین شاخص‏های تراکم و تنوع زیستی محاسبه شده در هر سه منطقه در دو روش سنتی و دیجیتالی اختلاف معنی‏داری وجود ندارد (p?0.05). هم‏چنین نتایج نشان داد که امکان شناسایی دقیق‏تر گونه‏های چندساله با استفاده از تصاویر رقومی بیش‏تر است. رابطه رگرسیون بین شاخص سطح برگ به روش پردازش تصویر و روش آزمایشگاهی در هر دو گونه کنگر (r2=0.88) و جاشیرr2=0.77) ) معنی‏دار بود (p?0.05). نتایج نشان داد که بین زمان محاسبه شاخص‏های تراکم (به جز سایت صفاشهر) و شاخص سطح برگ به دو روش سنتی و دیجیتالی در هر سه منطقه اختلاف معنی‏داری وجود دارد و همواره زمان صرف شده در عملیات میدانی روش عکس‏برداری رقومی کمتر است. به طور کلی، روش عکس‏برداری دیجیتال در ارزیابی ویژگی‏های مهم پوشش گیاهی شامل فراوانی، تراکم، تنوع و غنا، شاخص سطح برگ و شناسایی گونه‏های گیاهی در رویشگاه‏های مورد بررسی که نماینده مراتع نیمه‏استپی استان فارس هستند نتایج قابل قبولی را ارائه نمود.