بررسی تاثیر دو نانو ذره دی اکسید تیتانیوم و اکسید آهن بر فعالیت آنتی اکسیدانی بافت ریه و فعالیت فاکتورهای تحریک کلونی ترشحی آن

استفاده از نانوذرات اکسید فلزات به دلیل دارا بودن ویژگی¬های بی نظیر و سودمند فیزیکوشیمیایی در زمینه¬های مختلف در حال افزایش است که موجب بروز نگرانی¬هایی در مورد اثرات مضر آنها بر سلامتی موجودات زنده شده است. این مطالعه جهت بررسی اثر میکرو و نانوذرات دی¬اکسید تیتانیوم و اکسید آهن بر فعالیت آنتی اکسیدانی بافت ریه و بافت مغز قرمز استخوان و همچنین بر فعالیت فاکتور¬های تحریک کلونی ترشحی بافت ریه طراحی شده است. از سلول¬های مغز قرمز استخوان موش نژاد balb/c به عنوان منبع سلول¬های بنیادی خون¬ساز و از کشت بافت ریه به منظور استخراج فاکتور¬های رشد خون¬سازی استفاده شد. کشت سلول¬های مغز قرمز استخوان به صورت نیمه جامد در حضور غلظت¬های متفاوت از میکرو و نانوذرات دی-اکسید تیتانیوم و اکسید آهن در شرایط in vitro انجام گرفت. نتایج مطالعات نشان داد که نانو و میکروذرات هر دو اکسید فلزی موجب افزایش معنی¬دار در فعالیت آنتی اکسیدانی آنزیم¬های سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز و افزایش غلظت مالون دی¬آلدهید در هر دو محیط کشت مغز قرمز و بافت ریه در روندی وابسته به دوز و زمان شد. کلونی¬زایی سلول¬های مغز قرمز استخوان نیز تحت تاثیر انکوباسیون با غلظت¬های مختلف (50، 100، 150 و µg.ml-1200) میکرو و نانوذرات اکسید آهن و دی¬اکسید تیتانیوم کاهش قابل ملاحظه¬ای نشان داد. به علاوه، 48 ساعت انکوباسیون بافت ریه موش با mµ 30 از ?-توکوفرول (?-toc)، همراه با µg.ml-1 200 هر یک از نانوذرات اکسید آهن و دی¬اکسید تیتانیوم موجب کاهش معنی¬دار در سطوح ros، فعالیت آنزیم¬های آنتی اکسیدان و بیومارکر mda و همچنین افزایش معنی¬دار بر میزان فعالیت ترشحی csf بافت ریه شد. این تحقیق نشان داد که تولید رادیکال¬های آزاد و القاء استرس اکسیداتیو یکی از مکانیسم¬های سمیتی نانوذرات و میکروذرات مورد مطالعه است که موجب کاهش بقاء و تکثیر سلولی می¬شود.