مطالعه الگوی چین خوردگی وابسته به گسل در میدان های نفتی زاگرس براساس داده های زمی ریخت شناختی

مطالعه سازوکار رشد چین های مرتبط با گسل در میادین نفتی در ارائه راهکار های مناسب برای اکتشاف و بهره برداری مواد نفتی نقش شایانی دارد. در این پژوهش با استفاده از شاخص های ریخت زمین ساختی، الگوی چین خوردگی وابسته به گسل در دو میدان نفتی پارسی و پازنان واقع در فروافتادگی دزفول مورد مطالعه قرار گرفته است. شاخص های ریخت زمین ساختی از قبیل الگوی فرسایش بستر آبراهه ها، نسبت دایره ای بودن و انتگرال فرازسنجی در مطالعه رشد عرضی چین ها مورد بررسی قرار گرفت. برای مطالعه رشد طولی چین ها از شاخص های چگالی آبراهه ها، عدم تقارن و تغییرات ارتفاعی هواچاک ها استفاده گردید. نتایج حاصل حاکی از آن است که رشد عرضی در تاقدیس میدان نفتی پارسی در پلانژ های شمال غربی و جنوب شرقی و بخش های مرکزی به ترتیب مهاجرت لولا و چرخش یال می باشد. تاقدیس میدان نفتی پارسی دارای رشد طولی متفاوت در جهات شمال غربی و جنوب شرق است. نتایج حاصل از مطالعه رشد عرضی در میدان پازنان نشان دهنده اثرات مکانیسم مهاجرت لولا در رشد چین است. شواهد زمین ریختی نشان می دهد که تاقدیس پازنان در نتیجه رشد جانبی و اتصال مایل دو تاقدیس شکل گرفته است.