رابطه آزمون های استعدادیابی با میزان موفقیت بازیکنان بدمینتون پس از سه ماه تمرین

استعدادیابی، فرایندی است که از طریق آن افرادی که بیشترین امید برای موفقیت آنها در آینده وجود دارد، شناسایی می¬شوند. در این پژوهش از 50 نفر (8 الی 10 سال) به عنوان نمونه آماری آزمون¬های استعدادیابی شامل ازرتسکی، پیکرسنجی، آمادگی جسمانی و حرکتی، آزمون¬های روانی و آزمون rot گرفته شد. در مرحله بعد این افراد در یک دوره¬ی سه ماهه آموزش بدمینتون شرکت کردند. در پایان این دوره برای شناسایی توانایی های مهارت بدمینتون افراد، سه مربی بدمینتون، مهارت¬های آزمودنی ها را مورد ارزیابی قرار دادند. میانگین این سه نمره به عنوان نمره پایانی فرد محسوب شد. از ضریب همبستگی پیرسون برای بدست آوردن ارتباط بین نمرات آزمون¬های آنتروپومتری، آمادگی جسمانی، آمادگی حرکتی، آزمون های روانی و آزمون rot و نمرات آزمون بدمینتون در سطح 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد بین متغیر قد، وزن، طول دو دست، عرض شانه، زیگزاگ، دوی 540 متر، پرش سارجنت، انعطاف پذیری، اضطراب، آمادگی روانی، سرعت پاسخ، هماهنگی چشم دست توپ به دیوار در پیش از دوره استعدادیابی با نمرات بدمینتون پس از دوره استعدادیابی همبستگی مثبت و معنی داری وجود دارد. بین نمرات متغیرهای عرض مچ دست، عرض آرنج، دوی 60 متر، درازنشست، هماهنگی چشم و دست، چالاکی اندام فوقانی و آزمون rot پیش از دوره استعدادیابی با نمرات پس از دوره استعدادیابی همبستگی معنی داری وجود نداشت. از نظر توزیع آزمون های آمادگی جسمانی، آمادگی روانی، دوی 60 متر، 540 متر، زیگزاگ، سرعت پاسخ، چالاکی اندام فوقانی تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. همچنین در مقایسه بین دو گروه پسران و دختران نتایج آزمون¬های پرش سارجنت، انعطاف پذیری، هماهنگی چشم و دست، اضطراب و آزمون rot تفاوت معنی داری وجود داشت. نتایج نشان داد که بین برخی از ویژگی های آنتروپومتری، آمادگی جسمانی، آمادگی روانی و آمادگی حرکتی با موفقیت رابطه معنی داری وجود داشت که پیشنهاد می¬شود از این سازه های مذکور در آزمون¬های استعدادیابی برای یافتن افراد مناسب ورزش بدمینتون استفاده کرد.