بکارگیری الگوریتم های فرا ابتکاری در حل مسأله مکانیابی تسهیلات سلسله مراتبی با در نظر گرفتن ساختار صف

اکثر مسائل مکانیابی که مطرح شده اند، با در نظر گرفتن این پیش فرض بوده اند که تنها یک نوع تسهیل قرار است مکانیابی شود، در صورتیکه که در بسیاری از مواقع مدیران قصد مکانیابی تسهیلات مختلفی را دارند که به یک یا چند طریق با هم مرتبط هستند. سیستم های سلسله مراتبی درباره مکانیابی تسهیلاتی که با هم ارتباط متقابل دارند و در یک پیکربندی چندلایه قرار می گیرند، تصمیم گیری می کنند. این سیستم ها در بخش های دولتی و خصوصی معمول هستند. در این پایان نامه، مسأله مکانیابی تسهیلات سلسله مراتبی با دو لایه مورد مطالعه می باشد. برای مدیریت تراکم جمعیت متقاضی سرویس، در تسهیلات موجود در این دو لایه از تئوری صف از نوع برای خدمت دهندگان بهره گرفته می شود. مراجعه مشتریان به مراکز خدمت دهی و نرخ خدمت دهی در این مراکز از توزیع پواسون و زمان خدمت دهی و زمان بین دو ورود از توزیع نمایی پیروی می کنند. از جمله فرضیات در نظر گرفته شده در مدل این پایان نامه، عدم وجود محدودیت ظرفیت در مراکز خدمت دهی می باشد. برای زمان انتظار مشتریان در سیستم محدودیت در نظر گرفته شده است. در مسأله مکانیابی سلسله مراتبی در نظر گرفته شده، تسهیلات در هر سطح سرویس متفاوتی را ارائه می دهند و مشتریان بدون نیاز به ارجاع خدمت دهنده سطح پایین تر می تواند به خدمت دهنده سطح بالاتر مراجعه نمایند. مدل پیشنهاد شده از دسته مسائل برنامه ریزی غیرخطی می باشد که از انواع الگوریتم های فراابتکاری الگوریتم ژنتیک، الگوریتم تبرید شبیه سازی شده و الگوریتم فراابتکاری چند هدفه ژنتیک مرتب سازی نامغلوب برای حل آن استفاده شده است. همچنین برای تنظیم پارامتر الگوریتم های تکاملی، طراحی آزمایشات و متدولوژی سطح پاسخ اجرا شده است. در نهایت، با اجرای چند مسأله آزمایشی در ابعاد مختلف، کارایی الگوریتم های پیشنهادی مورد بررسی قرار گرفته است.