تدوین استراتژی های تکنولوژی سوخت های زیستی – مطالعه موردی صنعت هوایی در ایران

تحقیقات انجام شده در زمینه ی استراتژی های تکنولوژی و مدل های تدوین استراتژی تکنولوژی، نشان می دهند که استراتژی های تکنولوژی اگر چه در سطح بنگاه و برای دستیابی به تکنولوژی مشخصی در فرایند یا محصول استخراج می شوند، اما عوامل زیادی بر آن ها اثرگذار هستند. بنگاه از یک سو زیر مجموعه ی بخش بزرگ تری به نام صنعت است که الزامات و ویژگی های خاص خود را دارا می باشد و از سوی دیگر با تکنولوژی هایی مواجه است که هرکدام دارای ویژگی ها و اجزای تشکیل دهنده متفاوتی هستند. در این راستا وظیفه بنگاه این است که با انتخاب استراتژی های مناسب و با در نظر گرفتن توانمندی بخش های مختلف خود، مأموریت های تکنولوژیک صنعت را محقق سازد. این مأموریت ها منطبق بر چشم انداز، مأموریت و ارزش های تکنولوژیک صنعت می باشد. استراتژی هایی که صنعت در برنامه خود قرار می دهد نقش حمایتی برای بنگاه دارند، لذا صنعت نیز باید در تدوین استراتژی های خود رویکردی تکنولوژی محور را در پیش بگیرد. این پژوهش مدلی را برای توسعه استراتژی تکنولوژی سوخت زیستی در صنعت هوایی ارائه می کند. این مدل با تلفیق و تجزیه و تحلیل همزمان سطوح سه گانه توسعه استراتژی تکنولوژی (سطح صنعت، سطح بنگاه و سطح تکنولوژی) براساس یک چارچوب سیستماتیک منجر به استخراج استراتژی های تکنولوژی می شود. ابتدا استراتژی های صنعت با در نظر گرفتن جنبه های مختلف تکنولوژی استخراج گردید، به طور همزمان توانمندی های بنگاه در توسعه تکنولوژی مورد سنجش قرار گرفت و در ادامه و به طور موازی استراتژی های مشخصی برای نواحی کلیدی توسعه تکنولوژی به دست آمد. در انتها و برای دست یابی به استراتژی های تکنولوژی بنگاه، نقش بنگاه در تحقق استراتژی های کلی نواحی کلیدی توسعه تکنولوژی تعیین و استراتژی هایی جهت توانمندی بنگاه و با در نظر گرفتن نقش حمایتی صنعت تدوین گردید. این مدل به عنوان مطالعه موردی در صنعت هوایی ایران پیاده سازی گردید و در نهایت استراتژی های تکنولوژی توسعه سوخت های زیستی در صنعت هوایی ایران برای استفاده در هواپیما تدوین شد. برای ارائه مدل توسعه تکنولوژی از نظر خبرگان و آگاهان حوزه صنعت و دانشگاه استفاده شد و برای پیاده سازی مدل، از داده های حقیقی موجود در صنعت هوایی و نظر ریاست سازمان صنایع هوایی در راستای بهبود خروجی ها استفاده شد.