تالار شهر (تدبیر)

فضای عمومی مکان بروز مخالفت¬ها و موافقت¬ها ، برگزاری آیین های ملی و مذهبی، محل تبادل اطلاعات و ارتباطات چهره¬به¬چهره و تعامل شهروندان است. این فضا مکانی متعلق به همه (شکل گیری عقل و هویت جمعی) و گشوده به روی عموم مردم است. این دو با یکدیگر رابطه دو سویه دارند. حوزه¬ای که به واسطه حضور مردم عینیت می یابد. همچنین ارتقای کیفیت این فضاها می تواند عامل دعوت شهروندان به حضور، و گفتگو بوده و عامل رشد حوزه عمومی شود. باید توجه داشت که مبنای دموکراتیک شدن تنها از طریق امکان دهی به عرصه های عمومی شهر ممکن می شود؛ عرصه هایی که حوزه عمومی، حوزه ای واقع در میان جامعه مدنی و دولت است و فضای طرح آزاد مسائل، استدلال و تحقیق درباره آنها و نهایتاً تکوین اراده عمومی را تشکیل می دهد. حوزه عمومی در مقابل عرصه آمریت، عرصه فکر، گفتگو، استدلال و زبان است. شرایط مکالمه باز و آزاد در این مجموعه ها، متضمن این اصل است که هیچ فرد یا گروهی نمی تواند در خارج از حوزه عمومی یعنی در عرصه قدرت به صورت قانع کننده ای مدعی شناخت بهتر خیر و صلاح جامعه باشد. حوزه عمومی آنچه را که ماهیتا عمومی است از عرصه های بسته و خصوصی و منفعت رهایی می بخشد. پرسشهایی از این قبیل که آزادی، عدالت، برابری، عقلانیت و جز آن چیست تنها در حوزه عمومی هر جامعه خاص ممکن است پاسخ داده شود و مورد پذیرش و باور قرار گیرد. در این پژوهش سعی شده است با تبیین مفاهیم فوق فضایی آرامش بخش و مدنی برای ایجاد ارتباط مردم با بدنه مدیریت شهری و در کنار آن ایجاد تعامل برای اداره شهره در قالب تالار شهر تهران (تدبیر) ایجاد نماییم.