صیانت بافت تاریخی از طریق افزایش حس تعلق و ارتقای ارزش های زیباشناسان? بافت (نمونه موردی بافت پشت مسجد امام، جوباره و جلفای اصفهان)

غلب بافت های تاریخی، بخصوص در کشورهای در حال توسعه، علاوه بر فرسودگی کالبدی با مشکل فرسودگی فعالیتی نیز روبرو هستند. شرایط انتخاب نابرابر ساکنان، برای زیست در بافتهای تاریخی که عمدتاً مشکلات زیرساختی عدیده ای دارند و زندگی در بافتهای جدیدتر شهری، احتمال تخلی? بافت های تاریخی و جایگزینی ساکنان اصلی با ساکنان موقت در این بافت ها را افزایش میدهد. برای حفظ ساکنان می بایست دیدگاههای آنها و عواملی که باعث رغبت آنان برای ماندن در بافت می شود، را شناخت و تأمین و تقویت نمود. راهبردهای حفاظت بافت، در بافت های تاریخی کشورهای گوناگون، در چهار زمین? کالبدی، مدیریتی، اجتماعی و اقتصادی، انجام می پذیرد، که توجه به تنها یکی از این ابعاد، ناکارآمدی برنامه ریزی را به همراه خواهد داشت، لذا توجه به هر چهار زمینه و توازن آنها، اهمیت زیادی دارد. با توجه به اینکه حیات بافت های تاریخی، بیش از هرچیز وابسته به ساکنان آنها است، پرداختن به بعد اجتماعی و در واقع تأمین شرایط ساکنان با لحاظ راهبردهایی در سایر زمینه ها، رضایت بیشتر ساکنان و در نتیجه اتصال فضایی آنان را به همراه خواهد داشت.