بررسی رابطه زیارت امام رضا(ع) با احساس شادکامی، رضایت از زندگی و کیفیت زندگی

چکیده هدف پژهش حاضر بررسی ارتباط بین زیارت امام رضا(ع) با احساس شادکامی، رضایت و کیفیت زندگی افراد و روشن ساختن اهمیت زیارت و تاثیر آن بر زندگی افراد است. طرح پژوهش از حیث گردآوری داده ها در دسته تحقیقات توصیفی قرار می گیرد. روش پژوهش از نوع همبستگی می باشد. 384 نفر از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه زیارت محقق ساخته، پرسشنامه شادکامی آکسفورد، مقیاس رضایت از زندگی پنج سوالی دینر و مقیاس کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده شد. برای تحلیل داده‏ها از تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون برای فرضیه‎ها استفاده شد. یافته‏ها نشان داد که بین زیارت امام رضا (ع) با احساس شادکامی، رضایت و کیفیت زندگی افراد همبستگی معناداری وجود دارد. نتایج نشان داد افرادی که به زیارت امام رضا(ع) مشرف می‏شدند و آن را به عنوان یکی از اعمال و مناسک دینی در نظر داشتند از احساس شادکامی، رضایت و کیفیت زندگی بهتری برخوردار بودند. بنابراین با توجه به نقش مثبت زیارت به عنوان یکی از اعمال معنوی بهتر است افراد برای مقابله با مشکلات از وجود بارگاه منور و ملکوتی علی بن موسی الرضا(ع) بهره بگیرند و نقش زیارت در زندگی افراد پررنگ تر گردد. کلید واژه ها: زیارت امام رضا(ع)، احساس شادکامی، رضایت از زندگی، کیفیت زندگی.