مبانی ارتباط بصری و نظریه ساختارشکنی در کلام دریدا و مولانا کار عملی: تصویرسازی اشعار مولانا

این پژوهش به بررسی کلام مولانا و نظریه ساختارشکنی دریدا با رویکردی نشانه شناسانه می پردازد. لزوم این پژوهش بدان جهت است که برای شروع به کار طراح به روشی نیاز دارد که در ابتدا بتواند هر چه محکم تر با موضوع خود ارتباط بر قرار نماید، در نتیجه بتواند کاری را طراحی نماید که در جهت ارتباط با موضوع خود، بیشترین ارتباط را با موضوع و در نهایت با مخاطب بر قرار نماید. ضعفی که در کار اکثر طراحان است، تحلیل موضوع به صورت ذهنی و با پیش فرض های قبلی موجود در ذهن انجام می گیرد. و این که نتیجه حاصله تا چه حد به موضوع اصلی نزدیک باشد مشخص نیست. این قسمت مهم ترین بخش کار طراح است که معمولا به دلایل مختلف ندید گرفته می شود. یکی از اهداف ساختارشکنی این است که به جزئیاتی پرداخته شود که اغلب ندید گرفته شده یا به مرور فراموش می شود. بنابراین اهمیت روند پیش از طراحی به عنوان بخش مهم و ندید گرفته شده توسط طراح، مسئله اصلی این پژوهش است. که با استفاده از نظریه ساختارشکنانه دریدا و کلام مولانا با رویکردی نشانه شناسانه مورد بررسی قرار می گیرد.