اثر انبوهی بر خواص اپتیکی فیلم pva آلاییده به نانوذرات دی اکسیدتیتانیوم

در این پژوهش تجربی اثر فیزیکی انبوهی(غلظت) و اندازه نانوکامپوزیت دی اکسیدتیتانیوم و طلا قرار گرفته در شبکه پلیمر پلی وینیل الکل(pva) بر روی خصوصیات ساختاری، و اپتیکی(خطی و غیرخطی) فیلم پلیمری، با استفاده از تکنیک های مختلف بررسی شده است. ابتدا به تهیه نانوکامپوزیت دی اکسیدتیتانیوم و طلا با فرآیند کند و سوز لیزری در آب پرداختیم.در این مرحله با استفاده از آزمایشاتی نظیر عکسبرداری tem، اندازه گیری پراش اشعه ایکس(xrd) واندازه گیری عبور پرتو مادون قرمز(ftir)، اندازه گیری سایز نمونه ها با استفاده از پراکندگی نوری دینامیکی(dls) وتعیین مورفولوژی نمونه ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی(sem) و طیف سنجی جذبی، به شناسایی نمونه های محلول نانوذرات طلا و دی اکسیدتیتانیوم و مخلوط آنها قبل و بعد از تابش لیزر 532 نانومتر ، پرداختیم. سپس گرانول pvaحل شده در آب را با مقادیر مختلفی نانوکامپوزیت مخلوط کرده و آن را روی سطح افقی در دمای اتاق خشک کردیم تا لایه نازک پلیمری آلاییده به آلیاژ tio2/au به ضخامت 05/0 میلیمتر بدست آید و با آزمایشاتی نظیر اندازه گیری عبور پرتو مادون قرمز(ftir)و xrd و طیف سنجی جذبی فیلم های پلیمری آلاییده به نانوکامپوزیت دی اکسیدتیتانیوم و طلا، به مطالعه عملی خواص ساختاری آنها پرداختیم و اثر انبوهی و اندازه نانوکامپوزیت را بر این خواص ساختاری مشاهده کردیم.با استفاده از نتایج آزمایش های طیف سنجی عبور و بازتابش به تعیین پارامترهای اپتیک خطی نمونه ها، نظیر قسمتهای حقیقی و موهومی ضریب شکست خطی و ثابت دی الکتریک پرداختیم، نهایتا با استفاده از روش زد-اسکن روزنه باز و روزنه بسته، به اندازه گیری خواص اپتیک غیرخطی نمونه ها پرداخته شد و اثر انبوهی و اندازه نانوکامپوزیت آلاینده را بر کمیتهایی نظیر ضریب شکست غیرخطی مرتبه دوم و ضریب شکست جذب غیرخطی، قسمتهای حقیقی و موهومی پذیرفتاری الکتریکی غیرخطی مرتبه سوم را اندازه گرفتیم.