سیاست جنایی تقنینی و قضایی جمهوری اسلامی ایران در قبال تجهیزات دریافت از ماهواره

چکیده به زعم بسیاری از اندیشمندان روند توقف ناپذیر و سریع تحولات در عرصه ی ارتباطات به عاملی مهم در تعیین شیوه ی زندگی تبدیل شده است به نحوی که این تحولات گسترده در نظام ارتباطات سهمی بسزا در توسعه ی ابعاد مختلف جوامع انسانی داشته است در حال حاضر یکی از فناوری هایی که در مجموعه ی این تحولات مطرح می شود پخش مستقیم برنامه های تلویزیونی از طریق ماهواره است. موضوع ماهواره و پخش مستقیم برنامه های تلویزیونی از طریق ماهواره در ایران به عنوان یکی از کشورهای در حال توسعه قدمت چندانی ندارد اما در همین زمان کوتاه نیز مخاطبان خاص خود را از قشرها و گروه های مختلف اجتماعی جذب کرده است. تا آنجا که بر پایه ی برخی دلایل قانون گذار به ممنوعیت قانونی به کارگیری از تجهیزات دریافت از ماهواره پرداخته است. در حال حاضر دریافت برنامه های ماهواره ای در ایران مطابق قانون «ممنوعیت به کارگیری از تجهیزات دریافت از ماهواره مصوب 23 بهمن 1373» ممنوع است و ورود، تولید، توزیع، نصب، تعمیر و استفاده از این تجهیزات جز در مواردی که قانون معین کرده است واجد مجازات قانونی است. به رغم این ممنوعیت مدتی است که سیاست جنایی تقنینی و قضایی اتخاذ شده در این خصوص به سبب افزایش مخاطبان این وسیله به نقد کشیده شده است در واقع خیزش آمار استفاده کنندگان این وسیله نشان می دهد که قانون مذکور نتوانسته آنچنان که انتظار می رفت موفق باشد موافقان این قانون به دلایل زیادی من جمله سیاسی، حقوقی و فرهنگی تمسک جسته اند و از سوی دیگر مخالفین نیز به نقد این قانون با محوریت قرار دادن نظریات مطرح در جامعه شناسی جنایی به عدم انطباق قانون با وجدان جمعی جامعه و همچنین عدم توجه به معیارهای جرم انگاری اشاره نموده اند. در نهایت باید اضافه کرد که فرآیند دادرسی جرم به کارگیری از تجهیزات دریافت از ماهواره به سبب برخی ابهامات نیازمند توجه و دقتی عمیق است تا بتواند سیاست جنایی قضایی کارآمد و مطلوبی را محقق کند.