افزایش حساسیت به میدان مغناطیسی خارجی با تنظیم برهم کنش نانوذرات مغناطیسی در بافت عصبی در نقطه بحرانی

پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان - دانشکده فیزیک
نویسنده محبوبه خدام
استاد راهنما محمد دهقان نیری
سال انتشار 1394

چکیده

شواهد تجربی بسیاری برحساسیت اندامک های زنده نسبت به میدان مغناطیسی ثابت و یا متناوب با فرکانس کوچک دلالت دارند مثل امکان جهت یابی و مسیریابی در پرندگان مهاجر و کبوترها به کمک میدان مغناطیسی. اطلاعات فیزیکی ما از فرآیند های زیستی مورد استفاده نمی تواند پاسخگوی حساسیتی باشد که برای انجام این مقاصد مورد نیاز است. در این پایان نامه سعی داریم نشان دهیم اگر ضریب جفت شدگی مدل آیزینگ را طوری تنظیم کنیم که در حالت بحرانی قرار گیرد حساسیت آن نسبت به میدان مغناطیسی خارجی بیشینه می شود و می تواند به عنوان حسگر میدان مغناطیسی مورد استفاده قرار گیرد. راه کاری که ممکن است موجودات زنده نیز از آن برای ارتقا سطح حساسیت مغناطیس سنجی زیستی خود استفاده برده باشند.

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید

ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده

{@ msg_add @}

نوع سند: پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان - دانشکده فیزیک

کلمات کلیدی

نانو ذرات مغناطیسی

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com