رابطه متعادل شهر و روستا مورد: پیرانشهر

تحرکهای جمعیتی در یک ناحیه جغرافیایی از طریق مراجعات روزانه و نیز مهاجرتهای دایمی، باعث تشکیل ارتباط فضایی بین شهر و حوزه های روستایی می شود. هر چه شهرها بزرگتر باشند ارتباطشان با مناطق نفوذشان بیشتر است ، پس می توان با تعیین مناطق نفوذ شهری بین شهرها و حوزه نفوذشان روابط متعادلی برقرار کرده که هر یک (شهر و روستا) فعالیت خود را بدون بهره کشی و استثمار دیگری ادامه دهند و نیازهای خود را با ایجاد رابطه ای معقول و منطقی تامین نمایند. در واقع بایستی شهرنشینی موجب توسعه روستاها گشته و پیشرفت روستاها پشتیبان توسعه شهرها شود و ایجاد این روند بایستی منجر به کاهش شکاف بین شهر و روستا از نظر درآمد، خدمات و کیفیت زندگی گردد. پس برای جلوگیری از تورم شهرها و تخلیه روستاها بایستی اقدام به یک برنامه ریزی بنیادی و اصولی نموده و با ارائه امکانات و خدمات برای روستاها (روستاهای مرکزی) تعادلی را در زندگی آنان برقرار کرد بطوریکه روستاها با مراکز شهری یک ارتباط سالم داشته باشند و با افزایش سطح تولید و درآمد خود تمایلی به زندگی شهری و مهاجرت به شهرها را نداشته باشند. نظر به اینکه منطقه مورد مطالعه از بارش خوب ، پوشش گیاهی غنی شامل مراتع جهت توسعه دامداری و کشاورزی برخوردار بوده و نیز با توجه به 61 درصد جمعیت روستانشین، منطقه از پتانسیلهای بالقوه طبیعی برخوردار است و اندکی توجه و خدمات رسانی به روستاهای پرجمعیت و مراکز دهستان می تواند گره گشای بسیاری از مشکلاتی که در اثر ایجاد ترددهای بیش از حد روستائیان به علت عدم وجود مراکز رفع نیاز به شهر صورت می گیرد باشد. سعی شده به علل اصلی ترددها بویژه عوامل اصلی موثر در ایجاد عدم تعادل و توازن در روابط شهر و روستا پرداخته و با ارائه راه حلهای کاربردی، رابطه منطقی بین عناصر سیستم بوجود آورده و کارکرد آن مصوب گردد.