نام پژوهشگر: حسین نعیمی‌پور

بررسی کارایی ترکیبات محرک رشد جایگزین آنتی بیوتیک بر عملکرد رشد، خصوصیات لاشه، قابلیت هضم مواد مغذی و پاسخ سیستم ایمنی همورال در جوجه های گوشتی رأس
پایان نامه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه بیرجند - دانشکده کشاورزی 1386
  حجت ضیایی   مسلم باشتنی

چکیده ندارد.

بررسی ترکیب شیمیایی، فراسنجه های تجزیه پذیری و قابلیت هضم شکمبه ای و بعد از شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام دانه خلر خام و عمل آوری شده با روش های in situ و in vitro
پایان نامه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه بیرجند - دانشکده کشاورزی 1388
  مریم گلی زاده   احمد ریاسی

دراین آزمایش ترکیب شیمیایی، ضرایب تجزیه پذیری و قابلیت هضم شکمبه ای- روده ای دانه خلر خام و عمل آوری شده با استفاده از روش کیسه های نایلونی و روش های برون تنی تعیین شد. ترکیب شیمیایی نمونه ها شامل پروتئین خام، چربی خام، خاکستر، الیاف نامحلول در شوینده های خنثی و اسیدی، کلسیم، فسفر، سدیم، پتاسیم، کلر، منیزیوم، آهن و تانن ها با استفاده از روش های استاندارد تعیین شدند. نمونه ها شامل دانه خلر خام، حرارت داده شده (120 درجه سانتی گراد) به مدت 1، 2 و 3 ساعت و بخار داده شده به مدت 10، 20 و 30 دقیقه بود. ضرایب تجزیه پذیری نمونه ها پس از انکوباسیون به مدت صفر، 2 ،4 ،8 ،16 ،24 و48 ساعت در شکـمبه یک راس گاو ماده بالغ هلشتین مجهز به فیستولای شکمبه ای محاسبه شد. برای محاسبه این ضرایب از معادله p = a + b(1 – e –ct) استفاده شد. قابلیت هضم شکمبه ای و بعد از شکمبه ای نمونه ها نیز با انکوباسیون آنها به مدت 12 ساعت در شکمبه و سپس انکوباسیون در دستگاه شبیه ساز هضم تعیین شد. همچنین پارامترهای تخمیر نمونه ها با روش تولید گاز محاسبه شدند. نتایـج آزمایش نشان داد کـه برخی ترکیبات شیمیایی دانه خلر قابل مقایسه با دانه سویا بود. همچنان مشخص شد که بخش سریع تجزیه ی ماده خشک و پروتئین خام خلر خام اختلافاتی با نمونه های عمل آوری شده داشت. بخش با پتانسیل تجزیه ی ماده خشک و پروتئین خام دانه خلر حرارت داده شده به مدت 2 و 3 ساعت بیشتر از دیگر نمونه ها بود. نسبت ناپدید شدن ماده خشک و پروتئین خام خلر حرارت داده شده به مدت 2 و 3 ساعت در شکمبه بطور معنی داری (05/0>p) از خلر خام کمتر بود و با افزایش نسبت ناپدید شدن روده ای ماده خشک و پروتئین هضم نشده در شکمبه جبران شد. خلر بخار داده شده به مدت 30 دقیقه بیشترین نسبت ناپدید شدن ماده خشک و پروتئین خام در کل دستگاه گوارش (به ترتیب 868 و953 گرم در کیلوگرم) را داشت. نتایج نشان داد که در زمان های قبل از 12 ساعت از انکوباسیون، خلر خام پتانسیل تولید گاز بیشتری در بین سایر نمونه ها داشت. ولی پس از 12 ساعت انکوباسیون، تولید گاز دانه خلر بخار داده شده به مدت 30 دقیقه و حرارت داده شده به مدت 2 ساعت بیشتر از نمونه های دیگر بود (05/0>p). نتایج این آزمایش نشان داد که عمل آوری باعث تغییر در جهت مثبت برای تجزیه پذیری و قابلیت هضم ماده خشک و پروتئین خام دانه خلر می شود.