بررسی مقایسه ای دو روش آموزشی قصه گویی و سخنرانی در یادگیری بهداشت دهان و دندان دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر یزد
چکیده
زمینه و هدف: انتخاب روش آموزشی مناسب در حیطه آموزش بهداشت کودکان، یک امر مهم در پیشگیری از بیماریهای دهان و دندان و ارتقاء سطح سلامت دهان در جامعه محسوب میشود. اهمیت این موضوع محققین را بر آن داشت تا در این مطالعه دو روش آموزشی قصه گویی (به عنوان روش غیرمستقیم) و سخنرانی (به عنوان روش مستقیم) را در آموزش بهداشت دهان و دندان دانش آموزان مقطع ابتدایی در شهر یزد با یکدیگر مقایسه نمایند. روش کار: این مطالعه از نوع مداخله ای به روش قبل و بعد بود که در سال تحصیلی 92-1391 در شهر یزد بر روی 117 دانش آموز دختر مقطع ابتدایی انجام گرفت. نمونه ها به صورت خوشه ای و تصادفی از بین کلاس های مقطع سوم ابتدایی، 4 کلاس انتخاب شدند. روش جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ای بود که قبل و بعد از اجرای دو روش آموزشی، میزان آگاهی، نگرش و عملکرد دانش آموزان به وسیله آن سنجیده و مقایسه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری spss-17 و آزمون های آماری t-test، anova و کی- دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمره آگاهی در گروه آموزش دیده به روش سخنرانی 94/1±59/15 و به روش قصه گویی 79/0±96/16 بوده و تفاوت بین دو گروه بعد از مداخله، از نظر آماری معنادار بود (001/0 p =). میانگین نمره نگرش در گروه آموزش دیده به روش سخنرانی 50/3±40/21 و به روش قصه گویی 55/2±32/24 بوده و تفاوت بین دو گروه بعد از مداخله، از نظر آماری معنادار بود (001/0p =)؛ همچنین میانگین نمره عملکرد در گروه آموزش دیده به روش سخنرانی 01/2±42/13 و به روش قصه گویی 1±39/14 بود و تفاوت بین دو گروه بعد از مداخله، از نظر آماری معنادار بود (003/0p =). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد تاثیر روش قصه گویی (روش غیر مستقیم) بر آگاهی، نگرش و عملکرد در آموزش بهداشت دهان و دندان به طور معناداری بیشتر از روش سخنرانی (مستقیم) می باشد.