تأثیرصندلی های متحرک بر رفتار کلاسی دانش آموزان دارای اختلالات طیف اتیسم
چکیده
مقدمه و اهداف کودکان دارای اتیسم در نشستن و اشتغال به فعالیت در کلاس مشکل دارند. نشستن بر توپ و بالشتک ممکن است به افزایش این رفتارهای کلاسی کمک کنند. در تحقیق حاضر تاثیر سه نوع صندلی شامل صندلی معمولی کلاسی، توپ و بالشتکهای بادی بر روی رفتار کلاسی این دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها تحقیق پیش رو با طراحی مطالعه موردی a-b-a-c، چند مداخله ای در شهر مشهد در سال 1392-1393 انجام شد. در پژوهش حاضر، 15 دانش آموز بین سنین 5 تا 12 سال دارای طیف اتیسم شرکت داشتند. رفتار دانش آموزان در سه مرحله توسط دوربین ثبت شد: نشستن روی صندلی معمولی (دوره مبنایی) در طی مرحله a، نشستن روی بالشتک بادی در مرحلهb ، و نشستن روی توپ در مرحله .c تعداد دفعاتی که کودک نشسته و مشغول فعالیت کلاسی بوده در طی دو مرحله مداخله و دوره های مبنایی در طی 8 هفته شمارش شده و مقایسه شد. یافته ها در مرحله استفاده از توپ به جای صندلی افزایش معنادار رفتار نشستن در 87% با (001/0p<) و افزایش اشتغال به فعالیت در 53% (8 نفر از 15مورد ) را نشان میدهد. همچنین نتایج نشاندهنده کاهش رفتارهای اتیستیک شامل حرکات کلیشه ای و افزایش روابط اجتماعی و ارتباطی (017/0 p= ) با نشستن روی توپ و بالشتکهای بادی بود. نتیجه گیری استفاده از توپ درمانی و بالشتکهای بادی رفتار کلاسی را بهبود بخشیده ولی کاربرد توپها و بالشتکهای بادی بایستی بهصورتی انفرادی با توجه به واکنش هر کودک به نوع صندلی انتخاب شود.