تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر رضایت و سازگاری زناشویی زنان متاهّل، روستاهای شهرستان فارسان
چکیده
هدف: هدف این پژوهش بررسی میزان تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر رضایت و سازگاری زناشویی زنان متاهّل،روستاییشهرستان فارسان بود. روش: این پژوهش، نیمه تجربی بوده. و جامعهی آماری آن، زنان مراجعه کننده به امور بانوان شهرستان فارسان در شهریور و مهر ماه سال 1390بودند. نمونه ی پژوهش شامل 60 زن متاهّل بود که به روش داوطلب با جایگزینی تصادفی انتخاب شدند و در دوگروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش، به مدت 9 جلسه هر هفته یک جلسه، تحت آموزش مهارتهای زندگی قرار گرفتند و بر روی گروه کنترل هیچ مداخله ای صورت نگرفت. در پایان از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. فرضیهی پژوهش این بود که آموزش مهارت های زندگی رضایت و سازگاری زناشویی زنان روستاهای شهرستان فارسان را افزایش میدهد. ابزار اندازهگیری در این پژوهش، پرسشنامه های رضایت زناشویی انریچ (فرم کوتاه) و سازگاری زناشویی لاک- و الاس بود. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که بین دو گروه آزمایش و گواه پس از اجرای آموزش مهارتهای زندگی از لحاظ رضایت و سازگاری زوجین تفاوت معنی داری وجود داشت(001/0 p