بررسی فراوانی بیماریهای قارچی سطحی و جلدی شهر نیشابور طی پنج سال، یک مطالعه گذشته نگر

بتول بتول جنتی، b jannati msc, department of parasitology and mycology, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranکارشناسی ارشد گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران حسین حسین زرین فر، h zarrinfar assistant professor, allergy research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار مرکز تحقیقات آلرژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران محمد محمد صالحی، m salehi medical diagnostic laboratory of neyshabur, center of medical, pathological and genetic diagnostic services, iranian academic center for education, culture and research (acecr), mashhad branch, neyshabur, iranکارشناس ارشد زیست شناسی، میکروبیولوژی، آزمایشگاه تشخیص طبی نیشابور، مرکز خدمات تخصصی تشخیص طبی، آسیب شناسی و ژنتیک، جهاد دانشگاهی خراسان رضوی، نیشابور، ایران رضا رضا سبحانی، r sobhani 22 bahman hospital, laboratory, neyshabur, iranکارشناس آزمایشگاه بیمارستان 22 بهمن، نیشابور، ایران عبدالمجید عبدالمجید فتی، a.a fata professor, cutaneous leishmaniasis research center, school of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستاد مرکز تحقیقات بیماریهای پوست و سالک، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

هدف: بیماریهای قارچی سطحی و جلدی هنوز از علل مهم عفونتهایی هست که پوست، مو و ناخن را درگیر می کنند. این بیماریها به علت آلودگی محیط و عدم رعایت اصول بهداشتی، در مناطق محروم از شیوع بیشتری برخوردار می باشند. لذا در مطالعه حاضر یک بررسی گذشته نگر در شهر نیشابور برای شناخت میزان فراوانی بیماریهای قارچی سطحی و جلدی انجام گرفت. روش بررسی: این مطالعه cross sectional در یک دوره زمانی 5 ساله (بین سالهای 1393-1388) به بررسی 1281 بیمار ( 48/9%) 627 مذکر و (15/1%) 654 مونث) مشکوک به عفونت های قارچی سطحی و جلدی پرداخت. تشخیص بیماری از طریق آزمایش های میکروسکوپی مستقیم و توسط لام مرطوب با هیدروکسید پتاسیم 15% (koh) و رنگ آمیزی متیلن بلو و گرم انجام شد و سپس داده ها توسط نرم افزار spss-16 آنالیز شدند. یافته ها: از 1281 بیمار مشکوک، (15%) 196 نفر مبتلا به بیماری های قارچی سطحی و جلدی بودند. فراوانی هر کدام از این بیماری ها بترتیب شامل درماتوفیتوزیس 74/5% (146 مورد)، اونیکومایکوزیس 12/2% (24 مورد)، تیناورسیکالر 8/8% (17 مورد)، اریتراسما 3/5% (7مورد) و کاندیدیازیس جلدی 1 % (2 مورد) بودند. در ضمن، گروه سنی 40-31 سال (21/4%) دارای بالاترین فراوانی بودند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که بیماریهای قارچی سطحی و جلدی بویژه درماتوفیتوزیس (کچلی ها) سهم مهمی را در بین بیماریهای پوستی در این منطقه دارا می باشند. بیشترین فراوانی این بیماریها یکی در اواخر اردیبهشت تا آخر مرداد و دیگری اوایل شهریور تا اواخر آذر ماه بود. بنابراین مطالعات اپیدمیولوژیک و تشخیص دقیق بیماریهای قارچی پوستی می تواند در پیشگیری و درمان موثر آنها کمک کند.