اثر تجویز نخاعی مسدودکننده اتصال های منفذدار به همراه آگونیست و آنتاگونیست گابا a بر پاسخ های رفتاری به درد شیمیایی در موش صحرایی نر

سیمین افشارکارگر، simin afshar-kargar department of biology, faculty of sciences, ferdowsi university of mashhadگروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد مسعود فریدونی، masoud fereidoni department of biology, faculty of sciences, ferdowsi university of mashhadگروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد ناصر مهدوی شهری، naser mahdavi-shahri department of biology, faculty of sciences, ferdowsi university of mashhadگروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

مقدمه و هدف: اینترنورون­های گاباارژیک در ارتباط با احساس درد در سطح نخاع توزیع­شده­اند؛ همچنین موسیمول و بیکوکولین (آگونیست و آنتاگونیست gabaa) به­ترتیب باعث کاهش و افزایش درد می­شوند. اتصال­های منفذدار (gj)، اتصال­های غشایی برای مبادله عوامل سیگنالینگ و متابولیت­های کوچک هستند. این پژوهش با تجویز نخاعی (i.t) کربنوکسالون (مسدودکننده gj) به بررسی نقش اتصال­های منفذدار و سیستم گاباارژیک نخاعی بر احساس درد شیمیایی پرداخته­­است. مواد و روش­ها: موش­های صحرایی نر نژاد ویستار (g250-200) در 8 گروه هفت­تایی دسته­بندی شدند. داروها به حجم lμ10، به مقادیر کربنوکسالون (nm1)، موسیمول (gμ3/0) و بیکوکولین (gμ6/0 و gμ3/0) به­صورت نخاعی، در حالت انفرادی یا هم درمانی تجویزشدند. از تزریق کف­پایی ml 05/0 فرمالین 5/2 درصد استفاده و رفتار درد به­مدت 1 ساعت بررسی­شد. نتایج: کربنوکسالون و موسیمول هریک به­تنهایی باعث کاهش درد (p<0.01 وp<0.05) و بیکوکولین موجب افزایش درد (p<0.01) ناشی از فرمالین شدند. تجویز کربنوکسالون به همراه موسیمول کاهش درد را بیشتر کرد (p<0.05) و همچنین تجویز کربنوکسالون آثار پردردی بیکوکولین را کاهش­داد (p<0.05). نتیجه­گیری: تقویت اثر ضددردی ناشی از موسیمول و تخفیف اثر افزایش درد ناشی از بیکوکولین به­دنبال انسداد gjها، با درنظرگرفتن gj بین اینترنورون­های مهاری اولیه مؤثر بر اینترنورون­های ثانویه مهارکننده نورون­های انتقال­دهنده علائم درد در نخاع، می­تواند قابل­توجیه شود.