اثرات درمانی اسپلینت های stabilization بر اختلالات مفصل گیجگاهی فکی
چکیده
اثرات درمانی اسپلینت های stabilization بر اختلالات مفصل گیجگاهی فکی دکتر افسانه شاهرخی راد* - دکتر حبیب حاجی میرآقا**- دکتر علیرضا کشواد***- دکتر سکینه نیکزاد** *- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین. **- استادیار گروه آموزشی پروتزهای ثابت دانشکده و مرکز تحقیقات دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. ***- استادیار گروه آموزشی پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد. چکیده زمینه و هدف: استفاده از اپلاینسهای اکلوزالی در درمان بیماران دارای اختلالات مفصل گیجگاهی فکی شایع است. گزارش شده که این اپلاینسها سمپتومها و علایم کلینیکی این بیماران را بهبود میبخشند، هر چند هنوز شواهد علمی کافی برای اثبات این ادعای کلینیکی در دسترس نمیباشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات کوتاه مدت (هشت هفته) اسپلینتهای stabilization در درمان بیماران با اختلالات مفصل گیجگاهی فکی می باشد. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی هفده بیمار با اختلال مفصل گیجگاهی فکی که به دنبال درمان بیماری خود بودند، معیارهای ورود به مطالعه را داشتند و به مدت هشت هفته تحت درمان توسط اسپلینتهای stabilization قرار گرفتند، بیماران قبل و پس از درمان به سئوالهای پرسشنامه پاسخ داده و معاینات کلینیکی سیستم جونده نیز از ایشان به عمل آمد. در پایان یافتههای مطالعه توسط آزمون wilcoxon signed ranks مورد آنالیز آماری قرار گرفتند. یافته ها: پس از اسپلینتتراپی کاهش آماری معنیداری در clinical dysfunction index (000/0p=) و همچنینanamnestic dysfunction index (020/0p=) مشاهده شد؛ میزان حساسیت عضلات به لمس یا muscle pain index نیز کاهش آماری معنیداری (002/0=p) داشت. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد اسپلینتتراپی در درمان سمپتومها و علایم کلینیکی اختلالات tmd، بخصوص حساسیت عضلات به لمس مؤثر است. کلید واژهها: اختلالات مفصل گیجگاهی فکی – اکلوژن – اپیدمیولوژی – اتیولوژی – درمان - اسپلینتهای اکلوزالی