کمینه سازی حداکثر زمان تکمیل در مسأله زمانبندی تولید کارگاهی با ماشینهای موازی
چکیده
در این مقاله، مسأله زمانبندی تولید کارگاه منعطف (flexible job shop) با تعریف جدیدی از انعطاف پذیری مورد بررسی قرار میگیرد. در این نوع انعطاف پذیری برای مساله فرض میشود که در هر ایستگاه عملیاتی چند ماشین وجود دارند که کارها در هر ایستگاه میتوانند به یکی از آنها تخصیص داده شود. تابع هدف کمینهسازی بازه ساخت (make span) است. ابتدا مدل ریاضی مساله ارائه شده و سپسnp-hard بودن مسأله نشان داده میشود. بعلت np-hard بودن مساله استفاده از روشهای دقیق برای حل آن در زمان چندجملهای ممکن نیست و باید از الگوریتمهای ابتکاری برای حل آن استفاده نمود. به این منظور دو الگوریتم ابتکاری به نامهای h1 و h2 به ترتیب برای مسائل با ابعاد بزرگ و معمولی برای حل مساله ارائه میشود. بعلت اینکه این مسأله تا کنون در ادبیات موضوع مورد مطالعه قرار نگرفته است، معیار مناسبی برای ارزیابی الگوریتمهای ارائه شده وجود ندارد. بنابراین بمنظور ارزیابی الگوریتمهای ارائه شده، سه الگوریتم ابتکاری با نامهای h3، h4 و h5 و همچنین یک کران پایین برای آن ارائه میشود و نتایج الگوریتمهای h1 و h2 با آنها مقایسه شده است. نتایج محاسبات نشان میدهد که الگوریتم پیشنهادی h2برای مسائل با ابعاد کوچک، جوابهای بهتری را نسبت به الگوریتمهای دیگر ارائه میدهد. اما در مسائل با ابعاد بزرگ h1 به طور مجانبی کاراتر از h2 است. همچنین کارائی الگوریتم h3 پایینتر از سایر الگوریتمها است.