مقاله

بررسی خصوصیات مقاومتی و انتقالی بتن سبک خودتراکم حاوی الیاف پلی پروپیلن

جمشید اسماعیلی، دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز جمیل کسائی، دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز علیرضا رستمی مهر، دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران بابک آتش فراز، دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز

چکیده

گسترش انواع مختلف بتن های با عملکرد بالا از قبیل بتن خودتراکم و بتن سبک، در حال حاضر پاسخگوی بخشی از نیازهای اساسی صنعت ساختمان می­باشد. به کار بستن سنگدانه­های سبک در ساخت بتن خودتراکم، موجب ایجاد خصوصیات بتن سبک و بتن خودتراکم در یک ماده ساختمانی به نام بتن سبک خودتراکم می­گردد. دو نوع الیاف پلی پروپیلن به طول­های 6 میلی متر و 12 میلی متر در مقادیر مختلف %0، %025/0، %05/0و %1/0 (بصورت حجمی از کل بتن) در ساخت بتن سبک خودتراکم مورد استفاده قرار گرفته است. ویژگی­های مربوط به بتن خودتراکم تازه با انجام آزمایش­های زمان و قطر جریان اسلامپ، زمان قیف v و حلقه j مورد بررسی قرار گرفته است. وزن مخصوص، مقاومت فشاری، مقاومت خمشی، سرعت پالسی، درصد جذب آب و نرخ جذب آب تمامی مخلوط­های بتن سبک خودتراکم بدست آورده شده و اثر الیاف پلی پروپیلن مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت مشاهده گردید که بکارگیری الیاف پلی پروپیلن در بتن سبک خودتراکم علی رغم کاهش روانی می­تواند منجر به بهبود هر دو خصوصیات مقاومتی و انتقالی گردد.

اسناد مشابه