مقاله

رابطه بین سرمایه اجتماعی سازمانی با نگهداشت اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، سال۱۳۹۰

چکیده

مقدمه: اعضای هیأت علمی به عنوان پراهمیت ترین عناصر نظام آموزش عالی بوده و جذب و نگهداشت اعضای هیأت علمی از عوامل مهم در موفقیت دانشگاه ها محسوب می شود. از لحاظ نظری، سرمایه اجتماعی یکی از عواملی است که می تواند بر نگهداشت اعضای هیأت علمی تأثیرگذار باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی سازمانی و نگهداشت اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1390 انجام شد. روش ها: پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی- تحلیلی مقطعی است که در سال 1390 انجام گرفته است. محیط این پژوهش دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی کرمان بود. نمونه ای به حجم 150 نفر به روش نمونه گیری طبقه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق دو پرسشنامه بود که در مطالعات قبلی استفاده شده بود و روایی و پایایی آن ها نیز مجددا در این مطالعه بررسی و تأیید شد. پرسشنامه ها توسط اعضای هیأت علمی تکمیل شد و داده ها با استفاده از مدل رگرسیون و روش تحلیل مسیر تحلیل شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار نمره کل سرمایه اجتماعی در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان 96/0±16/3 و میزان نگهداشت آنان 61/0±13/3 بود. بین سرمایه اجتماعی سازمانی و نگهداشت اعضای هیأت علمی در دانشگاه علوم پزشکی کرمان، رابطه ای مستقیم و مثبت و دوطرفه مشاهده گردید (65/0=r). نتیجه گیری: بین دو متغیر سرمایه اجتماعی و نگهداشت همبستگی مثبتی وجود دارد؛ بنابراین سرمایه اجتماعی یکی از عواملی است که افزایش آن با بهبود نگهداشت اعضای هیأت علمی همراه است؛ لذا مدیران دانشگاه ها می توانند با تکیه بر عوامل مؤثر بر بهبود سرمایه اجتماعی سعی در افزایش نگهداشت کنند، البته در کنار این عوامل نباید از سایر عوامل مؤثر غفلت کنند.

اسناد مشابه