تأثیر آموزش مهارت های ارتباطی به شیوه بازخورد ویدئویی بر قابلیت بالینی کارورزان
اسماعیل مناقب، esmaeel managheb assistant professor, department of community medicine, jahrom university of medical sciences, jahrom, iran.دکتر سید اسماعیل مناقب (استادیار)، گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم احمدرضا زمانی، ahmadreza zamani associate professor, department of community medicine, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر احمدرضا زمانی (دانشیار)، گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. بهزاد شمس، behzad shams associate professor, department of pediatrics, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iran.دکتر بهزاد شمس (دانشیار)، گروه اطفال دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان. زیبا فرج زادگان، ziba farajzadegan associate professor, department of community medicine, school of medicine, isfahan university of medical sciences, isfahan, iranدکتر زیبا فرج زادگان (دانشیار)، گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان.
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
مقدمه: با وجود توافق کلی بر مفید بودن آموزش مهارت های ارتباطی، چالش های روش شناختی در زمینه روش آموزش این مهارت ها وجود دارد. این مطالعه به منظور مقایسه تأثیر آموزش مهارت های ارتباطی به روش بازخورد ویدئویی بر بهبود قابلیت بالینی با روش مرسوم سخنرانی انجام گرفته است. روش ها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی، آینده نگر و دو سو کور در سال 1384 در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بر روی دو گروه 20 نفری از کارورزان انجام شد. هر دو گروه ابتدا آموزش به روش سخنرانی دیدند و بلافاصله از آنها امتحان osler (objective structured long examination record) به عمل آمد. سپس برای گروه تجربی گارگاه بازخورد ویدئویی اجرا شد و دو ماه بعد برای هر دو گروه همان امتحان اجرا شد. نتایج با استفاده از نرم افزار spss و آزمون های من- ویتنی و ویل کاکسون و مجذور کای تحلیل گردید. نتایج: دو گروه از نظر جنس، سن و ماه کارورزی تفاوت آماری معنی دار نداشتند. نمرات osler-i در هر دو گروه تفاوتی معنی دار نداشت، ولی تفاوت نمرات osler-ii معنی دار بود. تفاوت نمرات osler-i با osler-ii در گروه تجربی معنی دار و در گروه شاهد بدون معنی بود. مهارت در گرفتن شرح حال، انجام معاینه فیزیکی و تشخیص و درمان در گروه تجربی، قبل و بعد از شرکت در کارگاه تفاوت معنی دار داشت. نتیجه گیری: آموزش مهارت های ارتباطی به روش بازخورد ویدئویی سبب ارتقای توانایی کارورزان در گرفتن شرح حال، انجام معاینه فیزیکی و افزایش صحت تشخیص و درمان می شود. ضمن تأکید بر لزوم آموزش مهارت های ارتباطی، روش باز خورد ویدئویی می تواند به عنوان یک روش آموزشی مورد توجه قرار گیرد.
مقدمه: با وجود توافق کلی بر مفید بودن آموزش مهارت‌های ارتباطی، چالش‌های روش شناختی در زمینه روش آموزش این مهارت‌ها وجود دارد. این مطالعه به منظور مقایسه تأثیر آموزش مهارت‌های ارتباطی به روش بازخورد ویدئویی بر بهبود قابلیت بالینی با روش مرسوم سخنرانی انجام گرفته است. روش‌ها: این م
مقالهدستاوردهای روانشناسی بالینیراضیه مهدی نژاد، کارشناس ارشد مشاوره، واحد علوم و تحقیقات خوزستان، اهواز، ایران داود حیاتی، کارشناس ارشد روان شناسی صنعتی و سازمانی، مناطق نفت خیز جنوب، اهواز، ایران
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی به شیوه گروهی برسلامت روان و ابراز وجود نوجوانان دختر تحت سرپرستی کمیته امداد امام خمینی (ره) شهرستان ماهشهر بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه نوجوانان دختر تحت سرپرستی کمیته امداد تشکیل می دادند. نمونه این پژوهش مشتمل بر 30 ن
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت ارتباطی به شیوه گروهی برسلامت روان و ابراز وجود نوجوانان دختر تحت سرپرستی کمیته امداد امام خمینی (ره) شهرستان ماهشهر بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه نوجوانان دختر تحت سرپرستی کمیته امداد تشکیل می‌دادند. نمونه این پژوهش مشتمل بر 30 ن
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیزهره عنبری، zohreh anbari ()assistant professor ,phd management of health service , department of edc, arak university of medical sciences, arak, iran. email: dr.anbari @arakmu.ac.irدکتر زهره عنبری (استادیار)، گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. dr.anbari @arakmu.ac.ir داود گودرزی، davood godarzi assistant professor, urologist specialist, department of urology, arak university of medical sciences, arak, iran. email: goodarzi.d@arakmu.ac.irدکتر داود گودرزی (استادیار)، گروه ارولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. (goodarzi.d@arakmu.ac.ir)؛ علی سیروس، ali siros assistant professor, urologist specialist, department of urology, arak university of medical sciences,arak,iran. email: syrus@arakmu.acدکتر علی سیروس (استادیار)، گروه ارولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اراک،اراک، ایران. (syrus@arakmu.ac)؛ فهیمه مهدیان
مقدمه: ارتباط مؤثر پزشک با بیمار نقش به سزایی در اتخاذ تدابیر درمانی اثربخش، کاهش استرس و جلب رضایت مندی بیماران دارد. شواهد حاکی از آن است که بسیاری از پزشکان به طور مؤثری با بیمار ارتباط برقرار نمی کنند. از این رو پژوهش حاضر با هدف طراحی، اجرا و ارزیابی تأثیر آموزش مهارت های ار
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیسیدمنصور رضوی، seyed mansour razavy professor, department of community oriented medicine, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranدکتر سید منصور رضوی (استاد)، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران پیمان سلامتی، payman salamati associate professor, trauma & surgery research center, sina hospital, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iranدکتر پیمان سلامتی (دانشیار)، بیمارستان سینا، مرکز تحقیقات تروما و جراحی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران الهام شاهقلی، elham shahgholi assistant professor, department of pediatrics, school of medicine, tehran university of medical sciences, tehran, iran.دکتر الهام شاهقلی (استادیار)، گروه اطفال، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. ملک تاج هنرمند
مقدمه: آموزش کارهای عملی پزشکی طی دو دهه اخیر در دانشکده های پزشکی دستخوش تحولات چشمگیری شده است و به سمت گسترش و تقویت آموزش ها در مراکز آموزش مهارت های بالینی رفته است و لازم است، تأثیر این مراکز در میزان یادگیری مهارت های بالینی توسط دانشجویان مورد بررسی قرار گیرد. هدف از این