نقش کمال گرایی و هوش هیجانی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی
چکیده
هدف مطالعه، بررسی نقش کمالگرایی و هوش هیجانی در پیشبینی فرسودگی تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی بود. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیهی دانشآموزان دبیرستانی بودند که در نیمسال دوم سال تحصیلی 93- 1392، در مدارس شهر نمین مشغول تحصیل بودند. از بین این جامعه، نمونهای به حجم 175 نفر (112 پسر و 63 دختر)، با روش نمونهگیری طبقهای انتخاب شده و دادههای مورد نیاز با استفاده از مقیاس چندگانه کمالگرایی فراست، پرسشنامهی هوش هیجانی شرینگ و پرسشنامهی فرسودگی تحصیلی جمعآوری شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها، از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که فرسودگی تحصیلی با مؤلفههای نگرانی از اشتباهات، انتظارات والدین، تردید در مورد اعمال و نیز نمرهی کل کمالگرایی رابطهی مثبت (05/0>p) و با انتقادات والدین رابطهی منفی (01/0>p) دارد. بین فرسودگی تحصیلی و مؤلفههای خودکنترلی، هشیاری اجتماعی، مهارت اجتماعی و نیز نمرهی کل هوش هیجانی نیز رابطهی منفی وجود دارد (05/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که کمالگرایی و هوش هیجانی با تبیین 14 درصد از واریانس نمره کل فرسودگی تحصیلی و 20 تا 27 درصد از واریانس خرده مقیاسهای فرسودگی تحصیلی، قابلیت پیشبینی متغیر ملاک را دارد (01/0>p). این یافتهها ضرورت توجه جدی برنامهریزان، مشاوران و مسئولین امر را به موضوع فرسودگی تحصیلی دانشآموزان نشان داده و تلویحاتی را برای استفاده از مداخلات مربوط به کمالگرایی و هوش هیجانی جهت پیشگیری از پیامدهای منفی فرسودگی تحصیلی به دنبال دارد.