تأثیر کلرو کولین کلراید (ccc) و زمان محلولپاشی بر عملکرد، صفات فیزیولوژیک و فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانت ذرت (zea mays cv. sc 704) در شرایط تنش خشکی
چکیده
هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر کلروکولین کلراید (ccc) و زمان محلولپاشی آن بر صفات فیزیولوژیک و فعالیت برخی آنزیمهای آنتی اکسیدانت در گیاه ذرت رقم 704 تحت شرایط تنش خشکی بوده است. این پژوهش در سال 1385 به صورت آزمایش کرتهای دو بار خرد شده (اسپلیت اسپلیت پلات) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج (ماهدشت) انجام گرفت. تیمارهای آبیاری نرمال و تنش (قطع آبیاری پس از گردهافشانی) به کرتهای اصلی و تیمار محلولپاشی با دو غلظت (ccc) صفر و 5/1 لیتر در هکتار به کرتهای فرعی و زمان محلولپاشی در دو مرحله 6 برگی و 15 روز بعد از آن، به کرتهای فرعی فرعی تعلق گرفت. نتایج نشان داد که تاثیر تنش خشکی بر پایداری غشای سیتوپلاسمی، فعالیتهای آنزیم گلوتاتیون پر اکسیداز و آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز در سطح احتمال 1% و همچنین بر عملکرد دانه و فعالیت آنزیم کاتالاز در سطح احتمال 5% معنیدار بود. مصرف ccc با غلظت 5/1 لیتر در هکتار بر عملکرد و محتوای رطوبت نسبی در سطح احتمال 5% و بر فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانت در سطح 1% معنیدار بود. میزان محتوای رطوبت نسبی برگ برای تیمار ccc (5/65%) نسبت به شاهد (6/60%)، تفاوت معنیداری را نشان داد. عملکرد دانه (7/10 تن در هکتار) در تیمار ccc نسبت به شاهد (1/9 تن در هکتار) اختلاف معنیداری داشت. همچنین میزان فعالیت سوپر اکسید دیسموتاز در تیمار ccc (5/1740 میلیگرم در پیکومول) نسبت به تیمار شاهد (1/888 میلیگرم در پیکومول) تفاوت معنیداری داشت.