تاثیر مکمل سازی کوتاه مدت عصاره ی سیر بر مارکرهای استرس اکسیداتیو والتهاب متعاقب یک جلسه فعالیت هوازی در مردان غیر ورزشکار
چکیده
هدف: تحقیق حاضر به منظور تعیین اثر مکمل سازی کوتاه مدت عصاره ی سیر بر ظرفیت ضد اکسایشی تام، مالون دی آلدهید و لکوسیت های خونی محیطی مردان غیرورزشکا ر پس از یک وهله فعالیت هوازی انجام شد. مواد و روشها: 20 مرد غیر ورزشکار سالم داوطلب (3±23سال، درصد چربی 2±16درصد و اکسیژن مصرفی بیشینه 3±40 میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه ) در دو گروه تصادفی همگن شده ی مکمل عصاره ی سیر(700 میلی گرم در روز) و شبه دارو (700 میلی گرم در روز دکستروز) تقسیم شدند. همه ی آزمودنی ها پس از 14 روز مکمل سازی در یک قرارداد ورزشی هوازی روی نوار گردان با 75 درصد اکسیژن مصرفی بیشینه به مدت 30 دقیقه شرکت نمودند. نمونهی خونی اولیه در حالت پایه قبل از شروع مکمل سازی، نمونهی خونی دوم پس از تکمیل دورهی مکمل سازی و نمونهی سوم پس از قرارداد ورزشی گرفته شد. داده های نرمال با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس مکرر، بونفرونی و تی مستقل در سطح معنی داری پنج درصد با نرم افزار spss نسخه18بررسی شدند. نتایج: نتایج حاکی است که مصرف 14 روزه ی عصاره ی سیر قبل از فعالیت ورزشی موجب افزایش معنی داری (05/0p<) در ظرفیت ضد اکسایشی تام پایه شد. از طرفی، 30 دقیقه فعالیت هوازی به ترتیب باعث کاهش معنی دار ظرفیت ضداکسایشی تام و افزایش معنی دار (05/0p<) مالون دی آلدهید و تعداد لکوسیت های خون محیطی گردید. با این حال، دامنه ی تغییرات شاخص های اکسایشی و التهابی گروه شبه دارو به طور معنی دار (05/0p<) بیشتر از گروه مکمل سیر بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های حاضر می توان نتیجه گرفت که احتمالاً مکمل سازی عصار ه ی سیر می تواند با افزایش ظرفیت ضد اکسایشی تام سرم پایه، از تغییرات نا مطلوب شاخص های آسیب های فشار اکسایشی و التهاب ناشی از انجام فعالیت های ورزشی هوازی در مردان غیر ورزشکار بکاهد.