پایش تغییرات کاربری اراضی با استفاده از روش مقایسه پس از طبقه بندی تصاویر ماهواره لندست (مطالعه موردی: اراضی شهر تهران)
چکیده
اطلاع از نسبت کاربریهای اراضی و نحوه تغییرات آن در گذر زمان یکی از مهمترین موارد در برنامهریزی و مدیریت اراضی است. با آگاهی از نسبت تغییرات کاربریها در گذر زمان میتوان نحوه تغییرات در آینده را پیشبینی نمود و اقداماتی پیشگیرانه و مقتضی انجام داد. هدف از این تحقیق، پایش تغییرات کاربری اراضی کلانشهر تهران در بازه زمانی (1385-1374) است. نقشههای کاربری اراضی برای سالهای مورد نظر از تصاویر ماهواره لندست استخراج شد و با استفاده از دادههای اتوکد سازمان نقشهبرداری و نقشههای موجود اصلاح شدند. برای صحتسنجی نقشهها، با استفاده از ماتریس خطا، ضریب کاپای 88% به دست آمد و آشکارسازی تغییرات با روش مقایسه پس از طبقهبندی انجام شد. نتایج آشکارسازی تغییرات با ضریب کاپای 91% و ضریب کرامر 88% نشان میدهد که افزایش مساحت در مناطق ساختهشده (68/4603 هکتار)، پارکها (7/650 هکتار) و سطوح آبی (32/22 هکتار) و همچنین کاهش مساحت در زمین باز (47/4561 هکتار) و پوشش گیاهی (23/715 هکتار) رخ داده است. با توجه به نتایج، بیشترین تغییرات مناطق ساخته شده، در غرب شهر تهران صورت گرفته است.