مقایسه اثربخشی درمان بین فردی و درمان شناختی-رفتاری بر کاهش نشانه های اختلال اضطراب اجتماعی
چکیده
چکیده مقدمه: هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری (cbt) و درمان بین فردی (ipt) در کاهش نشانه های اضطراب اجتماعی می باشد. روش: این مطالعه از نوع طرح های پیش آزمون-پس آزمون دوگروهی است که در آن از بین دانشجویان دختر مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، نمونه ای40 نفره، انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه cbt و ipt اختصاص داده شدند. جلسات درمانی در قالب گروه های 10 نفره و در طول 12 هفته برگزار گردید. ابزارهای مورد استفاده در این مطالعه شامل پرسشنامه هراس اجتماعی(spin)، مقیاس اضطراب در تعاملات اجتماعی (sias) و فرم تجدید نظر شده مقیاس مختصر ترس از ارزیابی منفی (bfne-ii) و مصاحبه تشخیصی روانپزشکی مبتنی بر (scid) dsm- iv بود. داده های به دست آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تحلیل داده ها مشخص کرد که بین اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و درمان بین فردی در کاهش نشانه های اختلال اضطراب اجتماعی و اضطراب در تعاملات اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد، به طوری که اثربخشی ipt در کاهش نشانه های هراس اجتماعی و اضطراب در تعاملات اجتماعی بیش تر از cbt می باشد. همچنین نتایج نشان داد که ipt از لحاظ اثربخشی بر کاهش ترس از ارزیابی منفی مبتلایان تفاوت معناداری با cbt ندارد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که از بین دو رویکرد درمان بین فردی و درمان شناختی-رفتاری ، درمان بین فردی در اثربخشی بر نشانه های هراس اجتماعی مؤثرتر از درمان شناختی-رفتاری است. این یافته پیشنهاد می کند که ipt درمان ترجیحی برای اختلال اضطراب اجتماعی در نظر گرفته شود.