مدل سازی مطلوبیت زیستگاه پایکا (ochotona rufescens) با استفاده از روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی در پارک ملی گلستان
چکیده
ویژگی بوم شناختی گونه ها و تعیین مطلوبیت زیستگاه آن ها، یکی از ارکان اصلی مدیریت و حفاظت گونه های حیات وحش محسوب می گردد. در این مطالعه مطلوبیت زیستگاه پایکا (ochotona rufescens) در پارک ملی گلستان مورد بررسی قرار گرفت. به منظورمد ل سازی مطلوبیت زیستگاه این گونه از روش تحلیل عاملی آشیان بوم شناختی (enfa) و نرم افزار بایومپر استفاده شد. لایه های اطلاعاتی به کار برده شده به عنوان متغیرهای مؤثر بر حضور گونه شامل ارتفاع، شیب، جهت، شاخص پوشش گیاهی(ndvi)[1]، فاصله از چشمه ها و رودخانه بود. نتایج در سطح معنی داری 95 درصد نشان داد که زیستگاه مطلوب این گونه به طور میانگین در ارتفاع 1325متر از سطح دریا و در شیب های 21 درجه، جهت جنوبی، فواصل 2291 و 3054 متری از آبراهه و چشمه ها قرار دارد. نتایج حاصل از مدل سازی مطلوبیت زیستگاه نشان داد که زیستگاه مطلوب پایکا در پارک ملی گلستان عمدتاً در مناطق صخره ای و کوهستانی با پوشش استپی است.پایکاها دارای آشیان بومشناختی میانه ای هستند و به زیستگاه های حاشیه ای تمایل بیش تری دارند. 1- normalizel difference vegetation index (ndvi)