میزان شیوع چاقی و ارتباط آن با برخی عوامل موثر در دانشآموزان پسر ۱۲-۸ ساله ی شهر شیراز
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان شیوع چاقی و ارتباط آن با برخی عوامل موثر در دانشآموزان پسر 12-8 ساله ی شهر شیراز بود. مواد و روشها: پژوهش کنونی روی 478 دانشآموز سالم پسر 12-8 ساله ی مدارس ابتدایی شهر شیراز که از راه نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند، انجام شد. قد و وزن آزمودنیها به روش استاندارد اندازهگیری، و نمایه ی توده ی بدن (bmi) محاسبه گردید. آزمودنیهای با bmi بالاتر از صدک 95 و بر اساس استاندارد مرکز کنترل بیماریها (cdc) برای سن و جنسیت به عنوان چاق، و با bmi صدک 85 تا 95 به عنوان اضافه وزن در نظر گرفته شدند. وضعیت خانوار و سطح آمادگی جسمانی توسط پرسش نامه ی استاندارد بک تعیین شد. یافته ها: شیوع چاقی، اضافه وزن و کمبود وزن در دانشآموزان 8 تا 12 ساله به ترتیب 1/7، 9/11 و 8/14% بود. یافته ها نشان داد نمایه ی توده ی بدن دانشآموزان با سن و میزان تحصیلات والدین ارتباط منفی معنیداری دارد (05/0>p). از سوی دیگر، اگرچه نمایه ی توده ی بدن با میزان ساعت های تماشای تلویزیون، مصرف غذاهای آماده، ساعت های پرداختن به ورزش و میزان پیادهروی در طول هفته ارتباط مثبت داشت، اما این ارتباط از لحاظ آماری معنیدار نبود. نتیجهگیری: از آنجا که هر چه سطح تحصیلات والدین پایینتر بود نمایه ی توده ی بدن دانشآموزان افزایش مییافت، لزوم آگاهی بیشتر به ویژه خطرات ناشی از چاقی و اضافه وزن دوران کودکی به والدین مورد تاکید قرار می گیرد.