گونه onobrychis iranensis از نواحی شرقی و مرکزی ایران به عنوان گونه جدیدی به همراه تصویری شرح داده می شود. این گونه با گونه خویشاوند خود o. tavernieraefolia مقایسه می گردد. مطالعه دانه گرده این دو گونه نیز موید این موضوع است که گرده دو گونه از نوع 3 شیاری و اگزین دارای تزیینات مشبک است, ولی تفاوتهایی در اندازه و نوع دریچه آنها مشاهده شد.
گونه onobrychis mozaffarianii از نواحی مرکزی ایران به عنوان گونه جدیدی برای دنیا به همراه تصویر شرح داده می شود. این گونه با گونه خویشاوند خود o. andalanica مقایسه می گردد.
در این پژوهش، ریخت شناسی و گرده شناسی 40 جمعیت متعلق به 17 گونه از سه بخش heliobrychis، afghanichae و lophobrychis از جنس onobrychis در ایران مطالعه شد. در مطالعه ریخت شناسی، 59 ویژگی کمّی وکیفی بررسی شد. نتایج حاصل از این مطالعه به خوبی بخش های مطالعه شده را از یکدیگر تفکیک کرد.
در این پژوهش، ریخت‌شناسی و گردهشناسی 40 جمعیت متعلق به 17 گونه از سه بخش Heliobrychis، Afghanichae و Lophobrychis از جنس Onobrychis در ایران مطالعه شد. در مطالعه ریخت‌شناسی، 59 ویژگی کمّی وکیفی بررسی شد. نتایج حاصل از این مطالعه به خوبی بخش‌های مطالعه شده را از یکدیگر تفکیک کرد.
آگاهی از سیستم تولید مثلی گونه های گیاهی به تعیین تغییرات ژنتیکی و سازگاری آن ها در صورت کاشت در محیط های جدید کمک خواهد کرد. با توجه به اهمیت اسپرس به عنوان گیاهی علوفه ای، بذر سیزده جمعیت اسپرس (onobrychis) شامل گونه های یکساله o. crista-galli، o. pulchella، o. caput-galli و o.
جنس oxalis تنها جنس متعلق به خانواده oxalidaceae در ایران است. رشینگر درفلور ایرانیکا تنها یک گونه ازاین جنس را برای ایران معرفی کرد. پس از آن و بر اساس مطالعات تکمیلی حضور دو گونه چند ساله o. articulata و o. corymbosa نیز در ایران گزارش شد. در بررسی تاکسونومیکی خانواده oxalidace
جنس Secale از خانواده Poaceae است که امروزه از جایگاه ویژه ای در جهان خصوصا شمال اروپا برخوردار است در این تحقیق ریخت شناسی و تاکسونومی این گیاه در ایران مورد مطالعه قرار گرفته است. با توجه به بررسی منابع و مطالعه نمونه های جمع آوری شده و نمونه های هرباریومی، از نظر تاکسونومیک مش